{"id":56687,"date":"2026-10-20T08:33:07","date_gmt":"2026-10-20T06:33:07","guid":{"rendered":"https:\/\/bioevidencehub.com\/?p=56687"},"modified":"2026-10-19T08:04:41","modified_gmt":"2026-10-19T06:04:41","slug":"tymozine-beta-4-t%ce%b24","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/tymozyna-beta-4-t%ce%b24\/","title":{"rendered":"Thymosine b\u00eata-4 (T\u03b24) : m\u00e9canismes mol\u00e9culaires, \u00e9tudes cliniques et \u00e9tudes pr\u00e9cliniques"},"content":{"rendered":"

Kontekst naukowy:<\/strong> Niniejszy artyku\u0142 przedstawia wyniki opisane w cytowanych publikacjach. Badania na kom\u00f3rkach i zwierz\u0119tach nie potwierdzaj\u0105 skuteczno\u015bci leczenia u ludzi. Wymienione st\u0119\u017cenia, dawki i schematy podawania dotycz\u0105 wy\u0142\u0105cznie protoko\u0142\u00f3w badawczych i nie stanowi\u0105 zalece\u0144 medycznych ani instrukcji samodzielnego stosowania. Przytoczone odniesienia pochodz\u0105 z materia\u0142u \u017ar\u00f3d\u0142owego i nie zosta\u0142y niezale\u017cnie zweryfikowane.<\/p>\n

Tymozyna beta-4 (T\u03b24), znana r\u00f3wnie\u017c jako timbetazyna<\/em>, jest niewielkim bia\u0142kiem z\u0142o\u017conym z 43 aminokwas\u00f3w. Wyst\u0119puje naturalnie w organizmach ludzi i myszy. Naukowcy opracowali r\u00f3wnie\u017c jej syntetyczne i rekombinowane wersje wykorzystywane w badaniach laboratoryjnych oraz we wczesnych etapach bada\u0144 klinicznych. Wz\u00f3r sumaryczny tymozyny \u03b24 to C\u2082\u2081\u2082H\u2083\u2085\u2080N\u2085\u2086O\u2087\u2088S, a masa cz\u0105steczkowa wynosi oko\u0142o 4963 Da [1].<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 wzbudza zainteresowanie badaczy ze wzgl\u0119du na udzia\u0142 w naprawie tkanek, migracji kom\u00f3rek i regulacji sygnalizacji zapalnej. W badaniach eksperymentalnych opisywano jej wp\u0142yw na zamykanie ran, angiogenez\u0119, w\u0142\u00f3knienie i uszkodzenia tkanek. Obserwacje te nie potwierdzaj\u0105 jednak skuteczno\u015bci klinicznej we wszystkich badanych narz\u0105dach.<\/p>\n

Peptyd uczestniczy w procesach przemieszczania si\u0119 kom\u00f3rek do miejsc uszkodzenia oraz regulacji naturalnych sygna\u0142\u00f3w naprawczych, mi\u0119dzy innymi VEGF za po\u015brednictwem HIF-1\u03b1. W badaniach obserwowano tak\u017ce zmiany zwi\u0105zane z ochron\u0105 tkanek serca, p\u0142uc, w\u0105troby i ko\u015bci. Tymozyna \u03b24 mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c wp\u0142ywa\u0107 na autofagi\u0119, czyli proces kom\u00f3rkowy umo\u017cliwiaj\u0105cy usuwanie uszkodzonych sk\u0142adnik\u00f3w kom\u00f3rki.<\/p>\n

Aminokwasy w strukturze tymozyny beta-4 [1]<\/h2>\n

Na podstawie wynik\u00f3w bada\u0144 eksperymentalnych naukowcy analizowali r\u00f3\u017cne potencjalne zastosowania kliniczne tymozyny \u03b24, od uszkodze\u0144 serca i zaburze\u0144 kr\u0105\u017cenia po regeneracj\u0119 sk\u00f3ry. Jedna z badanych formulacji, RGN-259, jest opracowywana w postaci kropli do oczu przeznaczonych do bada\u0144 nad chorobami powierzchni rog\u00f3wki. Przeprowadzono r\u00f3wnie\u017c badanie bezpiecze\u0144stwa u zdrowych ochotnik\u00f3w. Pokazuje to, \u017ce zainteresowanie tym peptydem obejmuje zar\u00f3wno jego podstawowe funkcje biologiczne, jak i mo\u017cliwe zastosowania medyczne.<\/p>\n

Tymozyna \u03b24: bezpiecze\u0144stwo i farmakokinetyka w badaniu klinicznym<\/h2>\n

W pierwszym badaniu klinicznym z udzia\u0142em ludzi Wang i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2021) ocenili rekombinowan\u0105 tymozyn\u0119 \u03b24, oznaczon\u0105 jako NL005, u zdrowych doros\u0142ych ochotnik\u00f3w w Chinach [2].<\/p>\n

Badanie obejmowa\u0142o dwie cz\u0119\u015bci. W pierwszej uczestnicy otrzymywali pojedyncz\u0105 dawk\u0119 do\u017cyln\u0105 od 0,05 do 25,0 \u00b5g\/kg. W drugiej podawano codzienne dawki do\u017cylne wynosz\u0105ce 0,5, 2,0 lub 5,0 \u00b5g\/kg przez 10 dni.<\/p>\n

Preparat by\u0142 dobrze tolerowany w obu cz\u0119\u015bciach badania. Nie odnotowano ci\u0119\u017ckich dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych ani problem\u00f3w ograniczaj\u0105cych zwi\u0119kszanie dawki. W grupie otrzymuj\u0105cej pojedyncz\u0105 dawk\u0119 oko\u0142o 57% uczestnik\u00f3w zg\u0142osi\u0142o \u0142agodne lub umiarkowane dzia\u0142ania niepo\u017c\u0105dane, podczas gdy w grupie placebo odsetek ten wyni\u00f3s\u0142 70%. W cz\u0119\u015bci obejmuj\u0105cej wielokrotne podawanie \u0142agodne dzia\u0142ania niepo\u017c\u0105dane wyst\u0105pi\u0142y u 67% os\u00f3b otrzymuj\u0105cych NL005 i 83% os\u00f3b otrzymuj\u0105cych placebo.<\/p>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 obserwowanych zmian by\u0142a przej\u015bciowa i obejmowa\u0142a niewielkie odchylenia w wynikach bada\u0144 laboratoryjnych, zapisach EKG lub markerach nowotworowych.<\/p>\n

Farmakokinetyka preparatu by\u0142a stosunkowo przewidywalna. Po pojedynczym podaniu maksymalne st\u0119\u017cenie we krwi zwi\u0119ksza\u0142o si\u0119 wraz z dawk\u0105, od 1,99 ng\/ml przy najni\u017cszej dawce do 230,07 ng\/ml przy najwy\u017cszej. Ca\u0142kowita ekspozycja na substancj\u0119 r\u00f3wnie\u017c wzrasta\u0142a proporcjonalnie.<\/p>\n

Okres p\u00f3\u0142trwania wyd\u0142u\u017ca\u0142 si\u0119 nieznacznie przy wi\u0119kszych dawkach i wynosi\u0142 oko\u0142o 0,5\u20132,1 godziny. Podczas dziesi\u0119ciodniowego podawania nie obserwowano istotnej kumulacji substancji w organizmie. Klirens i obj\u0119to\u015b\u0107 dystrybucji pozostawa\u0142y stabilne.<\/p>\n

Odpowied\u017a immunologiczn\u0105 na preparat wykryto u niewielkiej liczby uczestnik\u00f3w: jednej osoby w grupie pojedynczej dawki i dw\u00f3ch os\u00f3b w grupie wielokrotnego podawania. Reakcje te by\u0142y przej\u015bciowe.<\/p>\n

W granicach niewielkiego badania fazy I wyniki wskazywa\u0142y na dobr\u0105 tolerancj\u0119, nisk\u0105 obserwowan\u0105 immunogenno\u015b\u0107 i stosunkowo stabiln\u0105 farmakokinetyk\u0119. Nie potwierdzaj\u0105 jednak bezpiecze\u0144stwa d\u0142ugoterminowego ani skuteczno\u015bci u pacjent\u00f3w z chorobami uk\u0142adu sercowo-naczyniowego.<\/p>\n

Krople do oczu z tymozyn\u0105 \u03b24 w badaniu ci\u0119\u017ckiego zespo\u0142u suchego oka<\/h2>\n

W badaniu fazy II oceniano, czy krople do oczu zawieraj\u0105ce tymozyn\u0119 \u03b24 mog\u0105 poprawia\u0107 objawy i stan powierzchni oka u os\u00f3b z ci\u0119\u017ckim zespo\u0142em suchego oka.<\/p>\n

Sosne i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2015) badali krople RGN-259 zawieraj\u0105ce 0,1% tymozyny \u03b24, r\u00f3wnie\u017c u pacjent\u00f3w z sucho\u015bci\u0105 oka zwi\u0105zan\u0105 z chorob\u0105 przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD) [3].<\/p>\n

Uczestnicy stosowali krople sze\u015b\u0107 razy dziennie przez 28 dni, po czym nast\u0119powa\u0142 kolejny 28-dniowy okres bez leczenia.<\/p>\n

Do 56. dnia w grupie RGN-259 odnotowano zmniejszenie dyskomfortu oczu o 35,1% oraz oznak uszkodzenia powierzchni oka o 59,1% w por\u00f3wnaniu z placebo.<\/p>\n

Poprawie uleg\u0142y r\u00f3wnie\u017c inne parametry, w tym stabilno\u015b\u0107 filmu \u0142zowego i obj\u0119to\u015b\u0107 \u0142ez. Nie zaobserwowano istotnych problem\u00f3w zwi\u0105zanych z bezpiecze\u0144stwem, a preparat by\u0142 dobrze tolerowany.<\/p>\n

Wst\u0119pne wyniki uzasadnia\u0142y dalsze badania nad RGN-259, ale nie by\u0142y wystarczaj\u0105ce do potwierdzenia jego rutynowego zastosowania klinicznego.<\/p>\n

Do\u017cylna tymozyna \u03b24: wczesne dane dotycz\u0105ce bezpiecze\u0144stwa<\/h2>\n

We wczesnym badaniu do\u017cylnym oceniano tolerancj\u0119 tymozyny \u03b24 u zdrowych ochotnik\u00f3w przy r\u00f3\u017cnych dawkach.<\/p>\n

Ruff i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2010) badali syntetyczn\u0105 tymozyn\u0119 \u03b24, stosuj\u0105c cztery dawki do\u017cylne: 42, 140, 420 i 1260 mg [4]. Po pocz\u0105tkowej ocenie bezpiecze\u0144stwa te same dawki podawano raz dziennie przez 14 dni.<\/p>\n

Preparat by\u0142 dobrze tolerowany w obu fazach. Zg\u0142aszane dzia\u0142ania niepo\u017c\u0105dane mia\u0142y nasilenie \u0142agodne lub umiarkowane i nie odnotowano ci\u0119\u017ckich reakcji.<\/p>\n

Ekspozycja og\u00f3lnoustrojowa zwi\u0119ksza\u0142a si\u0119 proporcjonalnie do dawki, a czas utrzymywania si\u0119 substancji w organizmie wyd\u0142u\u017ca\u0142 si\u0119 przy wy\u017cszych dawkach.<\/p>\n

Wyniki wspiera\u0142y dalsze badania nad tymozyn\u0105 \u03b24 w stanach zwi\u0105zanych z zaburzeniami przep\u0142ywu krwi, takich jak udar m\u00f3zgu czy zawa\u0142 serca. Nie stanowi\u0142y jednak potwierdzenia jej skuteczno\u015bci w tych schorzeniach.<\/p>\n

Miejscowa tymozyna \u03b24 w przewlek\u0142ych owrzodzeniach \u017cylnych podudzi<\/h2>\n

W badaniu fazy II oceniano \u017cel zawieraj\u0105cy tymozyn\u0119 \u03b24 jako eksperymentalne uzupe\u0142nienie standardowego post\u0119powania w przewlek\u0142ych owrzodzeniach \u017cylnych podudzi.<\/p>\n

Guarnera i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2010) przeprowadzili badanie w o\u015bmiu europejskich o\u015brodkach, obejmuj\u0105ce 73 pacjent\u00f3w z przewlek\u0142ymi owrzodzeniami zwi\u0105zanymi z zastojem \u017cylnym [5].<\/p>\n

Badano r\u00f3\u017cne st\u0119\u017cenia \u017celu, w tym 0,03%. Preparat stosowano wraz ze standardow\u0105 opiek\u0105, obejmuj\u0105c\u0105 mi\u0119dzy innymi opatrunki uciskowe i oczyszczanie ran.<\/p>\n

Najkorzystniejsze wyniki odnotowano dla \u017celu o st\u0119\u017ceniu 0,03%. U oko\u0142o 25% pacjent\u00f3w dosz\u0142o do ca\u0142kowitego wygojenia owrzodzenia w ci\u0105gu trzech miesi\u0119cy, szczeg\u00f3lnie w przypadku zmian o nasileniu \u0142agodnym lub umiarkowanym.<\/p>\n

Preparat by\u0142 dobrze tolerowany i nie zg\u0142oszono ci\u0119\u017ckich dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych.<\/p>\n

Obserwacje by\u0142y zgodne z wcze\u015bniejszymi badaniami laboratoryjnymi wskazuj\u0105cymi na udzia\u0142 tymozyny \u03b24 w migracji kom\u00f3rek sk\u00f3ry, produkcji kolagenu i tworzeniu nowych naczy\u0144 krwiono\u015bnych.<\/p>\n

Badanie umiarkowanego zespo\u0142u suchego oka: cz\u0119\u015bciowo korzystne wyniki<\/h2>\n

W badaniu klinicznym fazy II Sosne i Ousler (2015) oceniali krople RGN-259 zawieraj\u0105ce 0,1% tymozyny \u03b24 u 72 doros\u0142ych z umiarkowanym lub ci\u0119\u017ckim zespo\u0142em suchego oka [6].<\/p>\n

Badanie przeprowadzono w jednym o\u015brodku, z randomizacj\u0105, podw\u00f3jnym maskowaniem i kontrol\u0105 placebo. Wykorzystano model kontrolowanego niekorzystnego \u015brodowiska (Controlled Adverse Environment, CAE™), kt\u00f3ry pozwala ocenia\u0107 reakcj\u0119 powierzchni oka na okre\u015blone warunki.<\/p>\n

Badanie trwa\u0142o 28 dni, a w ci\u0105gu 32 dni zaplanowano sze\u015b\u0107 wizyt kontrolnych. Uczestnik\u00f3w losowo przydzielono do grupy RGN-259 lub placebo.<\/p>\n

Dwa g\u0142\u00f3wne punkty ko\u0144cowe, czyli zmniejszenie dyskomfortu oka i ograniczenie barwienia dolnej cz\u0119\u015bci rog\u00f3wki, nie wykaza\u0142y istotnej statystycznie poprawy w zaplanowanym pomiarze w 29. dniu.<\/p>\n

Jednocze\u015bnie zaobserwowano korzystne zmiany w kilku drugorz\u0119dowych parametrach. W 28. dniu dyskomfort wywo\u0142any ekspozycj\u0105 CAE™ by\u0142 o 27% mniejszy ni\u017c w grupie placebo. Stwierdzono r\u00f3wnie\u017c istotn\u0105 popraw\u0119 stanu \u015brodkowej i g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci rog\u00f3wki.<\/p>\n

Poprawia\u0142y si\u0119 tak\u017ce niekt\u00f3re wska\u017aniki zaczerwienienia oczu, stabilno\u015bci filmu \u0142zowego oraz codziennie rejestrowanych objaw\u00f3w.<\/p>\n

Nie odnotowano dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych zwi\u0105zanych z badanym preparatem ani problem\u00f3w w ocenach bezpiecze\u0144stwa okulistycznego.<\/p>\n

Chocia\u017c badanie nie osi\u0105gn\u0119\u0142o zaplanowanych g\u0142\u00f3wnych punkt\u00f3w ko\u0144cowych, wyniki drugorz\u0119dowe uzasadnia\u0142y dalsze badania, w tym ocen\u0119 wi\u0119kszych grup pacjent\u00f3w i odpowiedniego czasu pomiar\u00f3w.<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 w przewlek\u0142ych owrzodzeniach rog\u00f3wki<\/h2>\n

Dunn i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2010) opisali seri\u0119 czterech przypadk\u00f3w pacjent\u00f3w w wieku od 47 do 84 lat z d\u0142ugo utrzymuj\u0105cymi si\u0119 neurotroficznymi owrzodzeniami rog\u00f3wki [7].<\/p>\n

Przyczynami uszkodze\u0144 by\u0142y mi\u0119dzy innymi p\u00f3\u0142pasiec oczny i cukrzyca. Wcze\u015bniejsze leczenie, obejmuj\u0105ce antybiotyki, preparaty nawil\u017caj\u0105ce, krople steroidowe i soczewki ochronne, nie przynios\u0142o oczekiwanej poprawy.<\/p>\n

Pacjenci otrzymywali krople z tymozyn\u0105 \u03b24 dostarczone przez RegeneRx Biopharmaceuticals cztery razy dziennie przez cztery tygodnie.<\/p>\n

U jednego pacjenta ubytek rog\u00f3wki ca\u0142kowicie wygoi\u0142 si\u0119 w ci\u0105gu 25 dni i pozostawa\u0142 zamkni\u0119ty do 56. dnia. U drugiego stwierdzono znaczne zmniejszenie powierzchni uszkodzenia do 28. dnia. U trzeciego gojenie przebiega\u0142o wolniej, ale post\u0119powa\u0142o do 70. dnia. U czwartego rog\u00f3wka wygoi\u0142a si\u0119 do 42. dnia, a uzyskany efekt utrzymywa\u0142 si\u0119.<\/p>\n

\u017baden z pacjent\u00f3w nie zg\u0142asza\u0142 b\u00f3lu ani dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych. U wszystkich obserwowano popraw\u0119 komfortu i zmniejszenie zaczerwienienia.<\/p>\n

Niewielka seria przypadk\u00f3w sugerowa\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszych bada\u0144 nad tymozyn\u0105 \u03b24 w trudnych do leczenia uszkodzeniach rog\u00f3wki, ale nie pozwala\u0142a na wyci\u0105gni\u0119cie jednoznacznych wniosk\u00f3w dotycz\u0105cych skuteczno\u015bci.<\/p>\n

Zamykanie ran i czas gojenia: wyniki bada\u0144 na zwierz\u0119tach i u ludzi<\/h2>\n

Badania zwierz\u0119ce i wczesne badania kliniczne wskazywa\u0142y, \u017ce tymozyna \u03b24 mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na tempo gojenia ran i czas potrzebny do ich ca\u0142kowitego zamkni\u0119cia.<\/p>\n

W modelach pe\u0142no\u015bciennych ran sk\u00f3ry u zdrowych szczur\u00f3w, myszy z cukrzyc\u0105, szczur\u00f3w otrzymuj\u0105cych steroidy i starszych myszy obserwowano szybsze gojenie w grupach otrzymuj\u0105cych tymozyn\u0119 \u03b24 [9].<\/p>\n

W badaniach klinicznych dotycz\u0105cych owrzodze\u0144 \u017cylnych i odle\u017cyn pacjenci, u kt\u00f3rych dosz\u0142o do wygojenia ran po zastosowaniu tymozyny \u03b24, osi\u0105gali ten rezultat przeci\u0119tnie oko\u0142o miesi\u0105ca wcze\u015bniej ni\u017c osoby otrzymuj\u0105ce placebo.<\/p>\n

Badania na zwierz\u0119tach koncentrowa\u0142y si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na szybko\u015bci zamykania ran, natomiast w badaniach klinicznych oceniano czas do ich ca\u0142kowitego wygojenia.<\/p>\n

Proponowane mechanizmy obejmuj\u0105 pobudzanie migracji kom\u00f3rek, udzia\u0142 kom\u00f3rek macierzystych w naprawie tkanek, ograniczanie zapalenia, ochron\u0119 kom\u00f3rek przed uszkodzeniem i potencjalne zmniejszanie ryzyka zaka\u017ce\u0144.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105 aktywno\u015b\u0107 w r\u00f3\u017cnych etapach gojenia, jednak do potwierdzenia korzy\u015bci, okre\u015blenia w\u0142a\u015bciwych formulacji i identyfikacji grup pacjent\u00f3w konieczne s\u0105 wi\u0119ksze badania.<\/p>\n

\u017bel z tymozyn\u0105 \u03b24 w owrzodzeniach \u017cylnych podudzi<\/h2>\n

Guarnera i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2007) zaprojektowali europejskie badanie dotycz\u0105ce tymozyny \u03b24 w owrzodzeniach \u017cylnych, prowadzone w dziesi\u0119ciu szpitalach we W\u0142oszech i Polsce [10].<\/p>\n

Badanie mia\u0142o charakter randomizowany, podw\u00f3jnie za\u015blepiony i kontrolowany placebo. Obejmowa\u0142o trzy grupy dawek, po 24 uczestnik\u00f3w w ka\u017cdej, przy czym trzy czwarte uczestnik\u00f3w mia\u0142o otrzymywa\u0107 tymozyn\u0119 \u03b24.<\/p>\n

Wszyscy pacjenci otrzymywali r\u00f3wnie\u017c standardow\u0105 opiek\u0119 nad ranami, obejmuj\u0105c\u0105 kompresjoterapi\u0119 i oczyszczanie owrzodze\u0144.<\/p>\n

Przez 84 dni na rany nak\u0142adano \u017cel z tymozyn\u0105 \u03b24 lub placebo, a nast\u0119pnie prowadzono dodatkow\u0105 14-dniow\u0105 obserwacj\u0119.<\/p>\n

G\u0142\u00f3wnymi ocenianymi parametrami by\u0142y odsetek ca\u0142kowicie wygojonych owrzodze\u0144 do 84. dnia oraz \u015bredni czas gojenia.<\/p>\n

Monitorowano r\u00f3wnie\u017c bezpiecze\u0144stwo, st\u0119\u017cenie tymozyny \u03b24 we krwi i wyniki cotygodniowych bada\u0144 laboratoryjnych.<\/p>\n

W momencie publikacji badanie nadal trwa\u0142o, a do pierwszej grupy, otrzymuj\u0105cej najni\u017csz\u0105 dawk\u0119, w\u0142\u0105czono 21 os\u00f3b.<\/p>\n

Mocnymi stronami projektu by\u0142y \u015bcis\u0142e za\u015blepienie, szczeg\u00f3\u0142owe monitorowanie i dok\u0142adne pomiary powierzchni ran. Ograniczenia obejmowa\u0142y niewielk\u0105 planowan\u0105 liczb\u0119 uczestnik\u00f3w, wynosz\u0105c\u0105 72 osoby, oraz brak wynik\u00f3w ko\u0144cowych w chwili publikacji.<\/p>\n

Regeneracja sk\u00f3ry: wyniki przegl\u0105du bada\u0144<\/h2>\n

Kleinman i Sosne (2016) przedstawili przegl\u0105d bada\u0144 laboratoryjnych i klinicznych dotycz\u0105cych wp\u0142ywu tymozyny \u03b24 na gojenie sk\u00f3ry [8].<\/p>\n

Peptyd wyst\u0119puje naturalnie w ludzkich tkankach i p\u0142ytkach krwi. Badano go w r\u00f3\u017cnych postaciach, mi\u0119dzy innymi \u017celi miejscowych, preparat\u00f3w do wstrzykiwa\u0144 oraz syntetycznych i dimerycznych odmian cz\u0105steczki.<\/p>\n

W modelach zwierz\u0119cych tymozyna \u03b24 przyspiesza\u0142a gojenie ran r\u00f3wnie\u017c w warunkach utrudniaj\u0105cych regeneracj\u0119, takich jak starzenie, cukrzyca, stosowanie steroid\u00f3w i ograniczony przep\u0142yw krwi.<\/p>\n

Obserwowano nasilenie angiogenezy, migracji kom\u00f3rek sk\u00f3ry i bardziej uporz\u0105dkowan\u0105 struktur\u0119 kolagenu, a tak\u017ce ograniczenie bliznowacenia.<\/p>\n

W modelach niedokrwienia peptyd zwi\u0119ksza\u0142 prze\u017cywalno\u015b\u0107 p\u0142at\u00f3w sk\u00f3rnych i poprawia\u0142 regeneracj\u0119 po niedokrwieniu ko\u0144czyn, szczeg\u00f3lnie przy wykorzystaniu system\u00f3w kontrolowanego uwalniania.<\/p>\n

W badaniach na zwierz\u0119tach dimeryczne formy tymozyny \u03b24 wykazywa\u0142y nieco wi\u0119ksz\u0105 aktywno\u015b\u0107 zwi\u0105zan\u0105 z gojeniem ni\u017c zwyk\u0142a forma monomeryczna.<\/p>\n

W badaniach klinicznych wczesne oceny bezpiecze\u0144stwa nie wykaza\u0142y istotnych dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych ani mierzalnych st\u0119\u017ce\u0144 substancji we krwi po miejscowym zastosowaniu.<\/p>\n

Trzy niewielkie badania fazy II dotycz\u0105ce przewlek\u0142ych ran, takich jak odle\u017cyny, owrzodzenia \u017cylne i p\u0119cherzowe oddzielanie si\u0119 nask\u00f3rka, wskazywa\u0142y na szybsze gojenie przy zastosowaniu \u017celi zawieraj\u0105cych 0,02\u20130,03% tymozyny \u03b24, szczeg\u00f3lnie mi\u0119dzy czwartym a dziewi\u0105tym tygodniem [8].<\/p>\n

Ni\u017csze i wy\u017csze st\u0119\u017cenia nie wykazywa\u0142y r\u00f3wnie korzystnych wynik\u00f3w, co podkre\u015bla znaczenie zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy st\u0119\u017ceniem a odpowiedzi\u0105 biologiczn\u0105.<\/p>\n

Mechanizmy obejmowa\u0142y ograniczanie zapalenia i uszkodze\u0144 kom\u00f3rek, regulacj\u0119 szkodliwych cz\u0105steczek, wspieranie migracji i wzrostu kom\u00f3rek sk\u00f3ry oraz naczy\u0144 krwiono\u015bnych, a tak\u017ce mo\u017cliw\u0105 aktywacj\u0119 kom\u00f3rek macierzystych i mieszk\u00f3w w\u0142osowych.<\/p>\n

Efekty te wi\u0105zano z okre\u015blonymi fragmentami peptydu i szlakami sygna\u0142owymi, mi\u0119dzy innymi receptorami ATP, PI3K\/AKT oraz bia\u0142kami szoku cieplnego.<\/p>\n

W przegl\u0105dzie omawiano eksperymentalne \u017cele o st\u0119\u017ceniach 0,02\u20130,03%, stosowane w badaniach trwaj\u0105cych oko\u0142o 8\u201312 tygodni. Parametry te dotycz\u0105 protoko\u0142\u00f3w badawczych, a nie ustalonych zalece\u0144 klinicznych.<\/p>\n

Wed\u0142ug przegl\u0105du tymozyn\u0119 \u03b24 oceniano pod wzgl\u0119dem bezpiecze\u0144stwa u oko\u0142o 200 pacjent\u00f3w w badaniach fazy I i II. Nie zg\u0142oszono ci\u0119\u017ckich dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych nawet w badaniach z wysokimi dawkami do\u017cylnymi [8].<\/p>\n

Poniewa\u017c tymozyna \u03b24 uczestniczy w migracji kom\u00f3rek i angiogenezie, procesach mog\u0105cych mie\u0107 r\u00f3wnie\u017c znaczenie dla rozwoju nowotwor\u00f3w, zagadnienie bezpiecze\u0144stwa onkologicznego wymaga szczeg\u00f3lnej uwagi.<\/p>\n

W badaniach sk\u00f3ry nie zaobserwowano dzia\u0142ania sprzyjaj\u0105cego rozwojowi nowotwor\u00f3w, a niekt\u00f3re wyniki sugerowa\u0142y nawet aktywno\u015b\u0107 przeciwnowotworow\u0105 w okre\u015blonych modelach, takich jak szpiczak mnogi.<\/p>\n

Autorzy podkre\u015blali jednak potrzeb\u0119 dalszych bada\u0144 nad mechanizmami molekularnymi, doborem parametr\u00f3w do rodzaju ran oraz bardziej zaawansowanymi formulacjami, w tym dimerami i aktywnymi fragmentami peptydu.<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 w p\u0119cherzowym oddzielaniu si\u0119 nask\u00f3rka (EB)<\/h2>\n

Tymozyn\u0119 \u03b24 badano r\u00f3wnie\u017c w p\u0119cherzowym oddzielaniu si\u0119 nask\u00f3rka (epidermolysis bullosa<\/em>, EB) oraz innych ci\u0119\u017ckich uszkodzeniach sk\u00f3ry.<\/p>\n

EB jest rzadk\u0105 chorob\u0105 genetyczn\u0105 powoduj\u0105c\u0105 znaczn\u0105 krucho\u015b\u0107 sk\u00f3ry i cz\u0119ste powstawanie p\u0119cherzy. Wi\u0105\u017ce si\u0119 z b\u00f3lem, zwi\u0119kszonym ryzykiem zaka\u017ce\u0144, bliznowaceniem, niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105, a w niekt\u00f3rych przypadkach r\u00f3wnie\u017c nowotworami sk\u00f3ry. W materiale \u017ar\u00f3d\u0142owym opisano leczenie jako w du\u017cej mierze wspomagaj\u0105ce, o ograniczonej skuteczno\u015bci [11].<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 wyst\u0119puje naturalnie w wi\u0119kszo\u015bci tkanek i p\u0142yn\u00f3w ustrojowych, w tym w p\u0142ynie z ran. Uczestniczy w regulacji zapalenia, prze\u017cywalno\u015bci kom\u00f3rek, angiogenezy i organizacji macierzy zewn\u0105trzkom\u00f3rkowej.<\/p>\n

R\u00f3\u017cne fragmenty peptydu odpowiadaj\u0105 za odmienne aktywno\u015bci biologiczne. Niekt\u00f3re uczestnicz\u0105 w ograniczaniu zapalenia i w\u0142\u00f3knienia, inne wspieraj\u0105 prze\u017cywalno\u015b\u0107 kom\u00f3rek, migracj\u0119, tworzenie naczy\u0144 lub procesy naprawcze mi\u0119\u015bnia sercowego.<\/p>\n

Proponowane mechanizmy obejmuj\u0105 hamowanie sygnalizacji NF-\u03baB, ochron\u0119 kom\u00f3rek sk\u00f3ry przed uszkodzeniem, zwi\u0119kszanie dop\u0142ywu sk\u0142adnik\u00f3w od\u017cywczych dzi\u0119ki angiogenezie, popraw\u0119 migracji i przylegania kom\u00f3rek oraz bardziej uporz\u0105dkowane odk\u0142adanie kolagenu.<\/p>\n

Opisywano r\u00f3wnie\u017c w\u0142a\u015bciwo\u015bci przeciwdrobnoustrojowe i antyoksydacyjne, kt\u00f3re mog\u0105 uczestniczy\u0107 w ograniczaniu zaka\u017ce\u0144 i uszkodze\u0144 oksydacyjnych [11].<\/p>\n

W badaniu fazy II obejmuj\u0105cym oko\u0142o 30 pacjent\u00f3w z EB oceniano trzy st\u0119\u017cenia miejscowego preparatu.<\/p>\n

Nie osi\u0105gni\u0119to g\u0142\u00f3wnego celu, jakim by\u0142o ca\u0142kowite wygojenie ran do 56. dnia. Jednak w 14. dniu powierzchnia ran by\u0142a mniejsza w grupie otrzymuj\u0105cej tymozyn\u0119 \u03b24 ni\u017c w grupie placebo.<\/p>\n

W materiale \u017ar\u00f3d\u0142owym zaznaczono, \u017ce ameryka\u0144ska FDA nie wymaga ju\u017c ca\u0142kowitego zamkni\u0119cia ran jako jedynego g\u0142\u00f3wnego punktu ko\u0144cowego w badaniach EB, dzi\u0119ki czemu cz\u0119\u015bciowa poprawa mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c stanowi\u0107 istotny wynik badania.<\/p>\n

Wst\u0119pne obserwacje dotycz\u0105ce powierzchni ran zach\u0119ca\u0142y do dalszych bada\u0144, szczeg\u00f3lnie \u017ce nowoczesne terapie genowe pozostaj\u0105 z\u0142o\u017cone i kosztowne.<\/p>\n

Dotychczasowe badania dermatologiczne wskazywa\u0142y na korzystny profil tolerancji, tak\u017ce u os\u00f3b starszych, pacjent\u00f3w z cukrzyc\u0105 i os\u00f3b z EB. Niewielka liczba uczestnik\u00f3w ogranicza jednak mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyci\u0105gania wniosk\u00f3w o rzadkich i d\u0142ugoterminowych dzia\u0142aniach niepo\u017c\u0105danych.<\/p>\n

Inne eksperymentalne wyniki bada\u0144 na zwierz\u0119tach i w laboratorium<\/h2>\n

Regulacja glukozy i wra\u017cliwo\u015bci na insulin\u0119<\/h2>\n

W badaniach na myszach z cukrzyc\u0105 tymozyna \u03b24 wp\u0142ywa\u0142a na kontrol\u0119 glikemii i wra\u017cliwo\u015b\u0107 mi\u0119\u015bni na insulin\u0119.<\/p>\n

Zhu i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2012) podawali tymozyn\u0119 \u03b24 myszom z cukrzyc\u0105 przez 12 tygodni [12]. Wykorzystano szczep KK Cg-Ay\/J, a dawka eksperymentalna wynosi\u0142a 100 ng na 10 g masy cia\u0142a, podawane we wstrzykni\u0119ciach.<\/p>\n

W por\u00f3wnaniu z nieleczonymi myszami z cukrzyc\u0105 zwierz\u0119ta otrzymuj\u0105ce peptyd uzyskiwa\u0142y korzystniejsze wyniki test\u00f3w tolerancji glukozy, mia\u0142y ni\u017cszy poziom HbA1c i trigliceryd\u00f3w oraz wy\u017csze st\u0119\u017cenie adiponektyny, hormonu uczestnicz\u0105cego w regulacji wra\u017cliwo\u015bci na insulin\u0119.<\/p>\n

Poprawia\u0142a si\u0119 tak\u017ce odpowied\u017a kom\u00f3rek mi\u0119\u015bniowych na insulin\u0119, czemu towarzyszy\u0142 wzrost poziomu fosforylowanego AKT.<\/p>\n

Podobnych zmian nie obserwowano u zdrowych myszy, co sugeruje zale\u017cno\u015b\u0107 dzia\u0142ania od warunk\u00f3w metabolicznych wyst\u0119puj\u0105cych w cukrzycy.<\/p>\n

Przywracanie przep\u0142ywu krwi i funkcji nerw\u00f3w w neuropatii cukrzycowej<\/h2>\n

Wang i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2012) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u myszy z cukrzyc\u0105 typu 2 i neuropati\u0105 cukrzycow\u0105 [13].<\/p>\n

W badanym modelu obserwowano popraw\u0119 przep\u0142ywu krwi i zwi\u0119kszenie g\u0119sto\u015bci naczy\u0144 krwiono\u015bnych w nerwie kulszowym, jednym z g\u0142\u00f3wnych nerw\u00f3w ko\u0144czyny dolnej.<\/p>\n

Poprawia\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c parametry funkcji nerw\u00f3w.<\/p>\n

W uszkodzonych nerwach zwi\u0119ksza\u0142 si\u0119 poziom angiopoetyny-1 (Ang1), bia\u0142ka uczestnicz\u0105cego w stabilizacji naczy\u0144, natomiast zmniejsza\u0142 si\u0119 poziom angiopoetyny-2 (Ang2), zwi\u0105zanej z zaburzeniami funkcji naczy\u0144.<\/p>\n

Zmiany obserwowano w kom\u00f3rkach \u015br\u00f3db\u0142onka i kom\u00f3rkach Schwanna, kt\u00f3re wspieraj\u0105 prawid\u0142owe funkcjonowanie nerw\u00f3w.<\/p>\n

W eksperymentach laboratoryjnych na ludzkich kom\u00f3rkach tymozyna \u03b24 wspiera\u0142a r\u00f3wnie\u017c procesy zwi\u0105zane z angiogenez\u0105 w warunkach wysokiego st\u0119\u017cenia glukozy.<\/p>\n

Mechanizm wi\u0105zano ze szlakiem PI3K\/AKT, wa\u017cnym dla stabilno\u015bci i funkcji naczy\u0144 krwiono\u015bnych.<\/p>\n

Poprawa funkcji kom\u00f3rek naczy\u0144 pochodz\u0105cych od pacjent\u00f3w z cukrzyc\u0105<\/h2>\n

Su i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2022) analizowali wp\u0142yw tymozyny \u03b24 na kom\u00f3rki \u015br\u00f3db\u0142onka naczy\u0144 uzyskane z indukowanych pluripotencjalnych kom\u00f3rek macierzystych pacjent\u00f3w z cukrzyc\u0105, okre\u015blane jako dia-hiPSC-ECs [14].<\/p>\n

Kom\u00f3rki te zwykle wykazuj\u0105 zaburzenia funkcjonalne.<\/p>\n

Po ekspozycji na 600 ng\/ml tymozyny \u03b24 obserwowano wi\u0119ksz\u0105 prze\u017cywalno\u015b\u0107, szybszy wzrost i wolniejsze starzenie kom\u00f3rkowe.<\/p>\n

Zmniejsza\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c produkcja endoteliny-1 (ET-1), zwi\u0105zanej ze zw\u0119\u017caniem naczy\u0144, oraz MMP-1, enzymu uczestnicz\u0105cego w degradacji tkanek.<\/p>\n

Nie wszystkie zaburzenia zosta\u0142y skorygowane. Nie przywr\u00f3cono mi\u0119dzy innymi prawid\u0142owego poziomu energii kom\u00f3rkowej ani niekt\u00f3rych innych parametr\u00f3w metabolicznych.<\/p>\n

Kiedy kom\u00f3rki poddane dzia\u0142aniu tymozyny \u03b24 przeszczepiono myszom z cukrzyc\u0105 i zaburzeniami kr\u0105\u017cenia w ko\u0144czynach, przep\u0142yw krwi w ko\u0144czynach istotnie si\u0119 poprawi\u0142.<\/p>\n

Autorzy wi\u0105zali wyniki z aktywacj\u0105 sygnalizacji AKT i ograniczeniem szkodliwych mediator\u00f3w zapalnych.<\/p>\n

Regeneracja sk\u00f3ry u myszy z cukrzyc\u0105 i starszych zwierz\u0105t<\/h2>\n

Philp i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2003) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u myszy db\/db z cukrzyc\u0105 oraz bardzo starych myszy w wieku 26 miesi\u0119cy, u kt\u00f3rych wytworzono g\u0142\u0119bokie rany sk\u00f3ry [15].<\/p>\n

Preparat stosowano miejscowo w roztworze PBS lub hydro\u017celu.<\/p>\n

U myszy z cukrzyc\u0105 tymozyna \u03b24 zwi\u0119ksza\u0142a obkurczanie ran i produkcj\u0119 kolagenu, kt\u00f3ry uczestniczy w odbudowie sk\u00f3ry.<\/p>\n

Do \u00f3smego dnia wszystkie myszy z cukrzyc\u0105 wykazywa\u0142y ca\u0142kowite pokrycie ran sk\u00f3r\u0105, dlatego nie obserwowano du\u017cych r\u00f3\u017cnic w migracji keratynocyt\u00f3w.<\/p>\n

U starszych myszy, u kt\u00f3rych procesy gojenia naturalnie przebiegaj\u0105 wolniej, tymozyna \u03b24 wyra\u017anie przyspiesza\u0142a zamykanie ran, poprawia\u0142a migracj\u0119 keratynocyt\u00f3w i zwi\u0119ksza\u0142a zar\u00f3wno obkurczanie ran, jak i zawarto\u015b\u0107 kolagenu.<\/p>\n

Rodzaj formulacji, PBS lub hydro\u017cel, nie wp\u0142ywa\u0142 istotnie na wyniki.<\/p>\n

Badacze ocenili r\u00f3wnie\u017c kr\u00f3tki fragment tymozyny \u03b24 z\u0142o\u017cony z siedmiu aminokwas\u00f3w, LKKTETQ.<\/p>\n

U starszych myszy fragment ten wykazywa\u0142 aktywno\u015b\u0107 zbli\u017con\u0105 do pe\u0142nej cz\u0105steczki. Sugerowa\u0142o to, \u017ce wa\u017cna cz\u0119\u015b\u0107 dzia\u0142ania zwi\u0105zanego z gojeniem mo\u017ce wynika\u0107 z tego fragmentu, kt\u00f3ry wp\u0142ywa na migracj\u0119 kom\u00f3rek i przebudow\u0119 kolagenu poprzez regulacj\u0119 cytoszkieletu aktynowego.<\/p>\n

Gojenie oparze\u0144 sk\u00f3ry w cukrzycy<\/h2>\n

Kim i Kwon (2014) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u myszy z cukrzyc\u0105 i ci\u0119\u017ckimi oparzeniami sk\u00f3ry [16].<\/p>\n

Oparzenia wywo\u0142ywano gor\u0105c\u0105 wod\u0105 na obszarze o wielko\u015bci 10 mm. Tymozyn\u0119 \u03b24 podawano we wstrzykni\u0119ciach w pobli\u017cu rany w dawce 5 mg\/kg dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie.<\/p>\n

W por\u00f3wnaniu z nieleczonymi myszami zwierz\u0119ta otrzymuj\u0105ce peptyd wykazywa\u0142y szybsze gojenie, wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015b\u0107 nowej tkanki ziarninowej oraz silniejszy rozw\u00f3j naczy\u0144 krwiono\u015bnych w obr\u0119bie rany.<\/p>\n

Zmniejsza\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c poziom bia\u0142ka RAGE, kt\u00f3rego podwy\u017cszona aktywno\u015b\u0107 w cukrzycy jest zwi\u0105zana z przewlek\u0142ym zapaleniem i zaburzeniami gojenia.<\/p>\n

Ograniczenie sygnalizacji RAGE mog\u0142o zmniejsza\u0107 niekorzystn\u0105 odpowied\u017a zapaln\u0105 i sprzyja\u0107 przywracaniu prawid\u0142owego kr\u0105\u017cenia w uszkodzonej sk\u00f3rze.<\/p>\n

Gojenie ran w r\u00f3\u017cnych stanach chorobowych<\/h2>\n

Badania nad tymozyn\u0105 \u03b24 obejmowa\u0142y oparzenia, rany cukrzycowe, owrzodzenia \u017cylne podudzi, odle\u017cyny oraz p\u0119cherzowe oddzielanie si\u0119 nask\u00f3rka.<\/p>\n

Dost\u0119pne dowody pochodz\u0105 z do\u015bwiadcze\u0144 zwierz\u0119cych i stosunkowo niewielkich wczesnych bada\u0144 klinicznych, r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 metodologi\u0105 i ocenianymi wynikami.<\/p>\n

Gao i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2022) dokonali przegl\u0105du bada\u0144 i wskazali, \u017ce miejscowe st\u0119\u017cenia oko\u0142o 0,02\u20130,03% wykazywa\u0142y najkorzystniejsze wyniki pod wzgl\u0119dem skuteczno\u015bci i tolerancji w analizowanych protoko\u0142ach [17].<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 naturalnie wyst\u0119puje w p\u0142ytkach krwi i p\u0142ynie z ran. Uczestniczy w regulacji zapalenia, angiogenezie, migracji kom\u00f3rek sk\u00f3ry i ograniczaniu bliznowacenia.<\/p>\n

W modelach oparze\u0144 u gryzoni podsk\u00f3rne podawanie 30 mg\/kg dwa razy w tygodniu znacz\u0105co przyspiesza\u0142o gojenie, szczeg\u00f3lnie w po\u0142\u0105czeniu z innymi czynnikami wzrostu, takimi jak bFGF.<\/p>\n

W badaniach ran cukrzycowych u starszych myszy miejscowe preparaty zawieraj\u0105ce 0,01\u20130,03% tymozyny \u03b24 poprawia\u0142y odbudow\u0119 sk\u00f3ry, rozw\u00f3j naczy\u0144 i ogranicza\u0142y zapalenie.<\/p>\n

W badaniu fazy II obejmuj\u0105cym 72 osoby z odle\u017cynami \u017cel zawieraj\u0105cy 0,02% tymozyny \u03b24 przyspiesza\u0142 gojenie mi\u0119dzy czwartym a dziewi\u0105tym tygodniem.<\/p>\n

W przypadku owrzodze\u0144 \u017cylnych \u017cel o st\u0119\u017ceniu 0,03% wi\u0105za\u0142 si\u0119 z ca\u0142kowitym zamkni\u0119ciem ran u 33,3% pacjent\u00f3w, w por\u00f3wnaniu z 17,6% w grupie placebo.<\/p>\n

U pacjent\u00f3w z EB wszystkie badane st\u0119\u017cenia, od 0,01% do 0,10%, wykazywa\u0142y oznaki aktywno\u015bci zwi\u0105zanej z gojeniem, jednak ograniczona liczba uczestnik\u00f3w nie pozwoli\u0142a na uzyskanie istotno\u015bci statystycznej.<\/p>\n

Mechanistycznie tymozyna \u03b24 mo\u017ce uczestniczy\u0107 we wszystkich fazach gojenia.<\/p>\n

We wczesnej fazie wp\u0142ywa na stabilizacj\u0119 skrzep\u00f3w i ograniczanie uszkodze\u0144 oksydacyjnych zwi\u0105zanych z ROS i NO.<\/p>\n

W fazie proliferacyjnej mo\u017ce pobudza\u0107 angiogenez\u0119 za po\u015brednictwem VEGF, PI3K\/AKT i pokrewnych szlak\u00f3w.<\/p>\n

W p\u00f3\u017aniejszych etapach uczestniczy w odbudowie bariery sk\u00f3rnej i regulacji nadmiernego gromadzenia kolagenu oraz fibroblast\u00f3w.<\/p>\n

W przeciwie\u0144stwie do niekt\u00f3rych czynnik\u00f3w wzrostu tymozyna \u03b24 mo\u017ce dyfundowa\u0107 przez tkanki i modulowa\u0107 naturalne odpowiedzi naprawcze bez konieczno\u015bci bezpo\u015bredniego wymuszania nadmiernej proliferacji kom\u00f3rek.<\/p>\n

Autorzy przegl\u0105du zwr\u00f3cili tak\u017ce uwag\u0119 na znaczenie formulacji. Po podaniu do\u017cylnym tymozyna \u03b24 ma stosunkowo kr\u00f3tki okres p\u00f3\u0142trwania, oko\u0142o 2,1 godziny.<\/p>\n

Zaawansowane systemy, takie jak g\u0105bki kolagenowo-chitozanowe i \u017cele etosomalne, mog\u0105 wyd\u0142u\u017ca\u0107 czas jej miejscowego dzia\u0142ania.<\/p>\n

Miejscowe \u017cele o st\u0119\u017ceniach 0,02\u20130,03% wykazywa\u0142y korzystne wyniki, ale zale\u017cno\u015b\u0107 efektu od dawki przypomina\u0142a krzyw\u0105 dzwonow\u0105. Oznacza to, \u017ce zwi\u0119kszenie st\u0119\u017cenia nie musi prowadzi\u0107 do silniejszego dzia\u0142ania.<\/p>\n

W badaniach zdrowych ochotnik\u00f3w nie odnotowano powa\u017cnych problem\u00f3w bezpiecze\u0144stwa nawet przy wysokich dawkach do\u017cylnych, si\u0119gaj\u0105cych 1260 mg. Autorzy zalecali jednak ostro\u017cno\u015b\u0107 w interpretacji danych dotycz\u0105cych os\u00f3b z aktywn\u0105 chorob\u0105 nowotworow\u0105, ze wzgl\u0119du na udzia\u0142 tymozyny \u03b24 w procesach wzrostu i migracji kom\u00f3rek.<\/p>\n

Om\u00f3wione st\u0119\u017cenia i systemy kontrolowanego uwalniania pozostaj\u0105 zagadnieniami badawczymi, a nie potwierdzonymi zaleceniami klinicznymi [17].<\/p>\n

Regeneracja nerw\u00f3w w neuropatii cukrzycowej<\/h2>\n

Wang i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2019) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u myszy z cukrzyc\u0105 i uszkodzeniem nerw\u00f3w obwodowych [18].<\/p>\n

Po czterech tygodniach obserwowano popraw\u0119 przewodnictwa nerwowego i wra\u017cliwo\u015bci na temperatur\u0119, zwi\u0119kszenie liczby drobnych naczy\u0144 w nerwie kulszowym oraz lepsze zachowanie ochronnych barier nerwowych.<\/p>\n

Badacze analizowali szlak angiopoetyny-1 i receptora Tie2.<\/p>\n

Kiedy zablokowano receptor Tie2, dzia\u0142anie tymozyny \u03b24 zanika\u0142o. Wskazywa\u0142o to na kluczow\u0105 rol\u0119 sygnalizacji Ang1\/Tie2 w obserwowanych zmianach dotycz\u0105cych regeneracji nerw\u00f3w.<\/p>\n

Regeneracja nerw\u00f3w bez obni\u017cenia glikemii<\/h2>\n

W odr\u0119bnym 16-tygodniowym badaniu Wang i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2015) wykazali, \u017ce tymozyna \u03b24 poprawia\u0142a funkcj\u0119 nerw\u00f3w mimo braku obni\u017cenia st\u0119\u017cenia glukozy we krwi [19].<\/p>\n

Obserwowano korzystniejsze przewodnictwo nerwowe, popraw\u0119 czucia i lepiej zachowan\u0105 struktur\u0119 akson\u00f3w oraz mieliny.<\/p>\n

W eksperymentach laboratoryjnych peptyd zwi\u0119ksza\u0142 wzrost neuryt\u00f3w, czyli wypustek kom\u00f3rek nerwowych.<\/p>\n

Efekt ten zanika\u0142 po zablokowaniu Tie2, co ponownie wskazywa\u0142o na udzia\u0142 szlaku Ang1\/Tie2.<\/p>\n

\u0141\u0105cznie badania na myszach sugeruj\u0105, \u017ce zmiany w ukrwieniu i strukturze nerw\u00f3w mog\u0105 zachodzi\u0107 niezale\u017cnie od kontroli glikemii. Znaczenie kliniczne tego mechanizmu u ludzi pozostaje nieznane.<\/p>\n

Gojenie ko\u015bci i wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 strukturalna u myszy<\/h2>\n

Brady i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2014) badali wp\u0142yw tymozyny \u03b24 na gojenie ko\u015bci strza\u0142kowej po zabiegu chirurgicznym u myszy [20].<\/p>\n

Zwierz\u0119ta otrzymywa\u0142y s\u00f3l fizjologiczn\u0105 lub tymozyn\u0119 \u03b24 w dawce 6 mg\/kg we wstrzykni\u0119ciu og\u00f3lnoustrojowym.<\/p>\n

W 21. dniu ko\u015bci w grupie tymozyny \u03b24 wykazywa\u0142y o 41% wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0119 potrzebn\u0105 do ich z\u0142amania i o 25% wi\u0119ksz\u0105 sztywno\u015b\u0107 ni\u017c w grupie kontrolnej.<\/p>\n

Badania obrazowe wykaza\u0142y o 18% wi\u0119cej nowo powsta\u0142ej zmineralizowanej tkanki kostnej oraz o 26% wi\u0119cej silnie zmineralizowanej, dojrza\u0142ej ko\u015bci.<\/p>\n

Jednocze\u015bnie obj\u0119to\u015b\u0107 kostniny by\u0142a o 23% mniejsza. Zawiera\u0142a ona o 47% mniej starej tkanki kostnej i o 31% wi\u0119cej nowej tkanki g\u0105bczastej.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105 sprawniejsz\u0105 przebudow\u0119 ko\u015bci i korzystniejsze w\u0142a\u015bciwo\u015bci mechaniczne goj\u0105cej si\u0119 tkanki w tym modelu.<\/p>\n

Regeneracja wi\u0119zade\u0142 i wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 mechaniczna<\/h2>\n

Xu i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2013) badali szczury z chirurgicznie przeci\u0119tym wi\u0119zad\u0142em pobocznym piszczelowym (MCL), jednym z g\u0142\u00f3wnych wi\u0119zade\u0142 stabilizuj\u0105cych staw kolanowy [21].<\/p>\n

Bezpo\u015brednio w miejscu uszkodzenia umieszczano niewielk\u0105 ilo\u015b\u0107 \u017celu zawieraj\u0105cego 1 \u00b5g tymozyny \u03b24.<\/p>\n

Po czterech tygodniach regeneruj\u0105ce si\u0119 wi\u0119zad\u0142a w grupie tymozyny \u03b24 wykazywa\u0142y lepiej uporz\u0105dkowan\u0105 struktur\u0119 kolagenu oraz grubsze i mocniejsze w\u0142\u00f3kna.<\/p>\n

Zmiany te przek\u0142ada\u0142y si\u0119 na wi\u0119ksz\u0105 wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 mechaniczn\u0105 podczas test\u00f3w.<\/p>\n

Wyniki by\u0142y zgodne z udzia\u0142em tymozyny \u03b24 w migracji kom\u00f3rek, angiogenezie i produkcji kolagenu, czyli procesach istotnych dla naprawy wi\u0119zade\u0142.<\/p>\n

Ograniczanie zapalenia i utraty ko\u015bci w modelach chor\u00f3b przyz\u0119bia<\/h2>\n

Lee i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2016) badali wp\u0142yw tymozyny \u03b24 na kom\u00f3rki uczestnicz\u0105ce w zapaleniu przyz\u0119bia i utracie tkanki kostnej [22].<\/p>\n

W ludzkich kom\u00f3rkach wi\u0119zad\u0142a przyz\u0119bia (PDLCs) poddanych stresowi oksydacyjnemu wywo\u0142anemu nadtlenkiem wodoru naturalny poziom tymozyny \u03b24 spada\u0142.<\/p>\n

Po dodaniu peptydu zmniejsza\u0142y si\u0119 poziomy mediator\u00f3w zapalnych, takich jak tlenek azotu (NO), prostaglandyna E\u2082 (PGE\u2082), TNF-\u03b1 i cytokiny z rodziny interleukin.<\/p>\n

Poprawia\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c proporcja RANKL\/OPG, istotna dla regulacji resorpcji ko\u015bci.<\/p>\n

W kom\u00f3rkach szpiku kostnego myszy pobudzanych do r\u00f3\u017cnicowania w osteoklasty tymozyna \u03b24 hamowa\u0142a powstawanie tych kom\u00f3rek oraz aktywno\u015b\u0107 gen\u00f3w zwi\u0105zanych z rozk\u0142adem ko\u015bci.<\/p>\n

Mechanizm obejmowa\u0142 os\u0142abienie sygnalizacji MAPK i NF-\u03baB.<\/p>\n

Znaczenie mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c \u015bcie\u017cka Wnt5a. Jej blokowanie nasila\u0142o dzia\u0142anie tymozyny \u03b24, natomiast dodanie peptydu Wnt5a os\u0142abia\u0142o obserwowane efekty.<\/p>\n

Wyniki wskazuj\u0105 na z\u0142o\u017cone zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy szlakami sygna\u0142owymi reguluj\u0105cymi zapalenie i metabolizm ko\u015bci.<\/p>\n

Rozw\u00f3j p\u0142odu i narz\u0105d\u00f3w podczas ci\u0105\u017cy u myszy<\/h2>\n

Faa i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2021) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u ci\u0119\u017carnych myszy [23].<\/p>\n

Zwierz\u0119tom podawano 6 mg\/kg peptydu we wstrzykni\u0119ciach w 14. i 17. dniu ci\u0105\u017cy.<\/p>\n

Potomstwo samic otrzymuj\u0105cych tymozyn\u0119 \u03b24 mia\u0142o wi\u0119ksz\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 cia\u0142a i bardziej rozwini\u0119te narz\u0105dy ni\u017c zwierz\u0119ta kontrolne.<\/p>\n

Zmiany dotyczy\u0142y mi\u0119dzy innymi p\u0142uc, serca, nerek, m\u00f3zgu, w tym kory m\u00f3zgowej, oraz struny grzbietowej.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105 mo\u017cliwy udzia\u0142 tymozyny \u03b24 w angiogenezie, migracji i r\u00f3\u017cnicowaniu kom\u00f3rek podczas rozwoju zarodkowego myszy.<\/p>\n

Nie potwierdzaj\u0105 jednak korzy\u015bci ani bezpiecze\u0144stwa stosowania u kobiet w ci\u0105\u017cy lub wcze\u015bniak\u00f3w.<\/p>\n

\u015amiertelno\u015b\u0107 i zapalenie w modelach ci\u0119\u017ckiej sepsy<\/h2>\n

Badamchian i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2003) badali tymozyn\u0119 \u03b24 w modelu sepsy u gryzoni, wywo\u0142ywanej lipopolisacharydem (LPS), silnym czynnikiem aktywuj\u0105cym odpowied\u017a immunologiczn\u0105 [24].<\/p>\n

Po ekspozycji na LPS u zwierz\u0105t zmniejsza\u0142 si\u0119 poziom tymozyny \u03b24.<\/p>\n

Podobne zmiany obserwowano u ludzkich ochotnik\u00f3w i pacjent\u00f3w ze wstrz\u0105sem septycznym, co sugerowa\u0142o zmniejszanie si\u0119 zasob\u00f3w tymozyny \u03b24 podczas silnego zapalenia.<\/p>\n

Myszy otrzymuj\u0105ce 100 \u00b5g tymozyny \u03b24 po 0, 2 i 4 godzinach od podania LPS wykazywa\u0142y ni\u017csz\u0105 \u015bmiertelno\u015b\u0107 i mniejsze poziomy mediator\u00f3w zapalnych, takich jak IL-1\u03b2 i 6-keto-PGF1\u03b1.<\/p>\n

Wyniki sugerowa\u0142y ograniczenie nadmiernej odpowiedzi immunologicznej i mo\u017cliw\u0105 ochron\u0119 przed ci\u0119\u017ckimi skutkami zapalenia w tym modelu.<\/p>\n

W\u0142\u00f3knienie p\u0142uc i funkcja oddechowa<\/h2>\n

Yu i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2025) badali wziewn\u0105 rekombinowan\u0105 ludzk\u0105 tymozyn\u0119 \u03b24 (rhT\u03b24) w mysim modelu uszkodzenia p\u0142uc wywo\u0142anego bleomycyn\u0105 [25].<\/p>\n

Peptyd podawano na wczesnym, po\u015brednim lub p\u00f3\u017anym etapie rozwoju uszkodzenia.<\/p>\n

We wszystkich badanych okresach obserwowano mniejsze w\u0142\u00f3knienie p\u0142uc, ni\u017csz\u0105 zawarto\u015b\u0107 kolagenu i korzystniejsze parametry funkcji oddechowej.<\/p>\n

W eksperymentach laboratoryjnych tymozyna \u03b24 ogranicza\u0142a proliferacj\u0119 i migracj\u0119 fibroblast\u00f3w uczestnicz\u0105cych w tworzeniu tkanki w\u0142\u00f3knistej.<\/p>\n

Zmniejsza\u0142a r\u00f3wnie\u017c niekorzystne przemiany kom\u00f3rek nab\u0142onka p\u0142ucnego i regulowa\u0142a aktywno\u015b\u0107 TGF-\u03b21, jednego z g\u0142\u00f3wnych mediator\u00f3w w\u0142\u00f3knienia.<\/p>\n

Wyniki wskazuj\u0105 na aktywno\u015b\u0107 na r\u00f3\u017cnych etapach eksperymentalnego uszkodzenia p\u0142uc.<\/p>\n

Ochrona serca i p\u0142uc w modelach nadci\u015bnienia p\u0142ucnego<\/h2>\n

Wei i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2014) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u zwierz\u0105t z nadci\u015bnieniem p\u0142ucnym wywo\u0142anym monokrotalin\u0105 [26].<\/p>\n

U myszy otrzymuj\u0105cych peptyd obserwowano ni\u017csze ci\u015bnienie w kr\u0105\u017ceniu p\u0142ucnym i mniejszy przerost prawej komory serca.<\/p>\n

Analizy molekularne wykaza\u0142y zmiany w szlaku Notch3\u2013Col3A1\u2013CTGF, uczestnicz\u0105cym w przebudowie naczy\u0144 i tkanek.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 ograniczania niekorzystnych zmian naczyniowych i strukturalnych w eksperymentalnym nadci\u015bnieniu p\u0142ucnym.<\/p>\n

Naprawa tkanek wielu narz\u0105d\u00f3w: przegl\u0105d bada\u0144 zwierz\u0119cych<\/h2>\n

Philp i Kleinman (2010) dokonali przegl\u0105du bada\u0144 dotycz\u0105cych tymozyny \u03b24 w r\u00f3\u017cnych narz\u0105dach [27].<\/p>\n

W modelach uszkodzenia rog\u00f3wki miejscowe zastosowanie 5 \u00b5g w 5 \u00b5l dwa razy dziennie przyspiesza\u0142o gojenie oparze\u0144 rog\u00f3wki bez wywo\u0142ywania niepo\u017c\u0105danej angiogenezy.<\/p>\n

W badaniach sk\u00f3ry u zwierz\u0105t z cukrzyc\u0105 i starszych osobnik\u00f3w peptyd wspiera\u0142 migracj\u0119 kom\u00f3rek, produkcj\u0119 kolagenu i rozw\u00f3j nowych naczy\u0144.<\/p>\n

Obserwowano tak\u017ce wp\u0142yw na odrastanie w\u0142os\u00f3w poprzez aktywacj\u0119 mieszk\u00f3w w\u0142osowych.<\/p>\n

W badaniach serca tymozyn\u0119 \u03b24 oceniano zar\u00f3wno u ma\u0142ych zwierz\u0105t, na przyk\u0142ad myszy otrzymuj\u0105cych 400 ng, jak i u wi\u0119kszych zwierz\u0105t, takich jak \u015bwinie otrzymuj\u0105ce 15 mg.<\/p>\n

W tych modelach opisywano ograniczenie uszkodze\u0144 tkanek, zwi\u0119kszon\u0105 prze\u017cywalno\u015b\u0107 kom\u00f3rek serca i mniejsze bliznowacenie po urazie.<\/p>\n

W modelach sepsy wywo\u0142anej LPS obserwowano s\u0142absz\u0105 odpowied\u017a zapaln\u0105 i wi\u0119ksz\u0105 prze\u017cywalno\u015b\u0107.<\/p>\n

W badaniach m\u00f3zgu i o\u015brodkowego uk\u0142adu nerwowego tymozyna \u03b24 ogranicza\u0142a uszkodzenia neuron\u00f3w i wspiera\u0142a rozw\u00f3j oligodendrocyt\u00f3w, czyli kom\u00f3rek wytwarzaj\u0105cych mielin\u0119 otaczaj\u0105c\u0105 w\u0142\u00f3kna nerwowe.<\/p>\n

Proponowane mechanizmy obejmowa\u0142y hamowanie mediator\u00f3w zapalnych, regulacj\u0119 metaloproteinaz macierzy (MMP), modulacj\u0119 sygnalizacji NF-\u03baB i Akt oraz aktywacj\u0119 kom\u00f3rek macierzystych.<\/p>\n

Przegl\u0105d opisywa\u0142 r\u00f3wnie\u017c wyniki tolerancji u szczur\u00f3w i ma\u0142p przy badanych dawkach. Dane toksykologiczne ze zwierz\u0105t nie pozwalaj\u0105 jednak samodzielnie okre\u015bli\u0107 szerokiego marginesu bezpiecze\u0144stwa u ludzi.<\/p>\n

Ochrona p\u0142uc przed uszkodzeniem reperfuzyjnym po zamkni\u0119ciu aorty<\/h2>\n

Yaman i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2019) badali tymozyn\u0119 \u03b24 w szczurzym modelu niedokrwienia i reperfuzji aorty [28].<\/p>\n

Zwierz\u0119tom podawano 10 mg\/kg peptydu godzin\u0119 przed zamkni\u0119ciem aorty albo 15 minut przed przywr\u00f3ceniem przep\u0142ywu krwi.<\/p>\n

Oba schematy czasowe dawa\u0142y podobne wyniki.<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 zmniejsza\u0142a stres oksydacyjny, obni\u017ca\u0142a poziomy cytokin zapalnych, poprawia\u0142a parametry antyoksydacyjne w p\u0142ucach i krwi oraz ogranicza\u0142a uszkodzenia tkanek.<\/p>\n

Wyniki wskazuj\u0105 na mo\u017cliw\u0105 ochron\u0119 przed ostrym uszkodzeniem p\u0142uc zwi\u0105zanym z przerwaniem i przywr\u00f3ceniem przep\u0142ywu krwi, na przyk\u0142ad w eksperymentalnych modelach zabieg\u00f3w chirurgicznych i uraz\u00f3w.<\/p>\n

Ograniczanie bliznowacenia prze\u0142yku po zabiegu chirurgicznym<\/h2>\n

Wang i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2019) badali miejscowy \u017cel z tymozyn\u0105 \u03b24 u o\u015bmiu \u015bwi\u0144 poddanych zabiegowi okr\u0119\u017cnego endoskopowego rozwarstwienia pod\u015bluz\u00f3wkowego prze\u0142yku (ESD) [29].<\/p>\n

Zabieg ten wi\u0105\u017ce si\u0119 z ryzykiem powstawania zw\u0119\u017ce\u0144 prze\u0142yku.<\/p>\n

Cztery \u015bwinie otrzyma\u0142y miejscowy \u017cel z tymozyn\u0105 \u03b24, a cztery stanowi\u0142y grup\u0119 kontroln\u0105.<\/p>\n

U wszystkich zwierz\u0105t wyst\u0105pi\u0142y zw\u0119\u017cenia, ale w grupie tymozyny \u03b24 by\u0142y one mniej nasilone.<\/p>\n

Zwierz\u0119ta otrzymuj\u0105ce peptyd wymaga\u0142y mniejszej liczby zabieg\u00f3w poszerzania prze\u0142yku balonem (p = 0,002), a gojenie przebiega\u0142o szybciej (p = 0,012).<\/p>\n

Autorzy wi\u0105zali efekty z ograniczeniem powstawania tkanki bliznowatej, popraw\u0105 migracji kom\u00f3rek i zmniejszeniem nadmiernego gromadzenia kolagenu.<\/p>\n

Nie zg\u0142oszono dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych.<\/p>\n

Zachowanie struktury naczy\u0144 i rozw\u00f3j t\u0119tniak\u00f3w aorty<\/h2>\n

Munshaw i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2021) badali myszy pozbawione tymozyny \u03b24 [30].<\/p>\n

U zwierz\u0105t tych \u015bciany naczy\u0144 by\u0142y s\u0142absze i cz\u0119\u015bciej rozwija\u0142y si\u0119 t\u0119tniaki aorty, szczeg\u00f3lnie po ekspozycji na angiotensyn\u0119 II.<\/p>\n

Przy braku tymozyny \u03b24 kom\u00f3rki mi\u0119\u015bni g\u0142adkich naczy\u0144 (VSMCs) cz\u0119\u015bciej zmienia\u0142y sw\u00f3j fenotyp w kierunku zwi\u0105zanym z niekorzystn\u0105 przebudow\u0105 i w\u0142\u00f3knieniem.<\/p>\n

Zjawisko to wi\u0105zano z nadmiernym recyklingiem receptora PDGFR\u03b2, kt\u00f3rego aktywno\u015b\u0107 w prawid\u0142owych warunkach jest regulowana przez tymozyn\u0119 \u03b24.<\/p>\n

Zastosowanie imatynibu, leku hamuj\u0105cego PDGFR\u03b2, zmniejsza\u0142o uszkodzenia naczy\u0144 u myszy pozbawionych tymozyny \u03b24.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105, \u017ce naturalna tymozyna \u03b24 uczestniczy w utrzymywaniu prawid\u0142owej przebudowy naczy\u0144 poprzez regulacj\u0119 sygna\u0142\u00f3w wzrostowych.<\/p>\n

Bariera jelitowa i zapalenie w modelach przewlek\u0142ej choroby ziarniniakowej<\/h2>\n

Renga i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2019) badali tymozyn\u0119 \u03b24 w modelach przewlek\u0142ej choroby ziarniniakowej (CGD), genetycznego zaburzenia funkcji uk\u0142adu odporno\u015bciowego [31].<\/p>\n

Eksperymenty obejmowa\u0142y ludzkie i mysie kom\u00f3rki odporno\u015bciowe oraz myszy z CGD.<\/p>\n

Tymozyna \u03b24 przywraca\u0142a aktywno\u015b\u0107 ochronnego bia\u0142ka HIF-1\u03b1 i pobudza\u0142a niekanoniczn\u0105 autofagi\u0119 za po\u015brednictwem DAPK1.<\/p>\n

Zmiany te poprawia\u0142y funkcj\u0119 bariery jelitowej, ogranicza\u0142y zapalenie i powstawanie ziarniniak\u00f3w oraz zwi\u0119ksza\u0142y prze\u017cywalno\u015b\u0107 zwierz\u0105t.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105 udzia\u0142 tymozyny \u03b24 w regulacji odpowiedzi zapalnej i proces\u00f3w usuwania uszkodzonych sk\u0142adnik\u00f3w kom\u00f3rkowych w jelitach.<\/p>\n

Mia\u017cd\u017cyca i stabilno\u015b\u0107 naczy\u0144<\/h2>\n

Munshaw i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2023) badali tymozyn\u0119 \u03b24 u myszy ApoE\u207b\/\u207b predysponowanych do rozwoju mia\u017cd\u017cycy [32].<\/p>\n

Por\u00f3wnywano zwierz\u0119ta z prawid\u0142ow\u0105 ekspresj\u0105 tymozyny \u03b24 oraz myszy pozbawione tego bia\u0142ka.<\/p>\n

U myszy bez tymozyny \u03b24 rozwija\u0142y si\u0119 wi\u0119ksze blaszki mia\u017cd\u017cycowe, obserwowano silniejsze uszkodzenia \u015brodkowej warstwy \u015bciany naczy\u0144, a kom\u00f3rki mi\u0119\u015bni g\u0142adkich traci\u0142y prawid\u0142owe w\u0142a\u015bciwo\u015bci.<\/p>\n

W zdrowych naczyniach tymozyna \u03b24 wyst\u0119powa\u0142a w kom\u00f3rkach uczestnicz\u0105cych w utrzymywaniu ich napi\u0119cia i funkcji, natomiast jej poziom spada\u0142 w kom\u00f3rkach zmienionych chorobowo.<\/p>\n

Brak tymozyny \u03b24 prowadzi\u0142 do nadmiernej aktywno\u015bci PDGFR\u03b2 wskutek zaburzonej regulacji receptora, co nasila\u0142o niekorzystn\u0105 przebudow\u0119 naczy\u0144.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105 ochronn\u0105 rol\u0119 endogennej tymozyny \u03b24 w utrzymywaniu stabilno\u015bci t\u0119tnic.<\/p>\n

Stabilizacja naczy\u0144 i prze\u017cywalno\u015b\u0107 w modelach sepsy<\/h2>\n

Bongiovanni i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2015) zastosowali metod\u0119 terapii genowej w celu zwi\u0119kszenia ekspresji tymozyny \u03b24 u myszy na dwa tygodnie przed wywo\u0142aniem sepsy za pomoc\u0105 LPS [33].<\/p>\n

Zwierz\u0119ta z podwy\u017cszon\u0105 ekspresj\u0105 tymozyny \u03b24 wykazywa\u0142y \u0142agodniejsze objawy chorobowe, korzystniejsze warto\u015bci ci\u015bnienia t\u0119tniczego i mniejsz\u0105 przepuszczalno\u015b\u0107 naczy\u0144.<\/p>\n

Obserwowano r\u00f3wnie\u017c wi\u0119ksz\u0105 prze\u017cywalno\u015b\u0107 oraz lepsze zachowanie perycyt\u00f3w, czyli kom\u00f3rek podporowych otaczaj\u0105cych drobne naczynia krwiono\u015bne w sercu i mi\u0119\u015bniach.<\/p>\n

Wyniki sugeruj\u0105, \u017ce tymozyna \u03b24 uczestniczy w utrzymywaniu integralno\u015bci bariery naczyniowej i ograniczaniu nadmiernego wycieku p\u0142ynu z naczy\u0144 podczas ci\u0119\u017ckiego zapalenia.<\/p>\n

W\u0142\u00f3knienie p\u0142uc i uszkodzenia kom\u00f3rkowe w modelach zapalnych<\/h2>\n

Tian i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2022) wykorzystali terapi\u0119 genow\u0105 do dostarczania tymozyny \u03b24 myszom w modelu uszkodzenia p\u0142uc wywo\u0142anego LPS [34].<\/p>\n

U zwierz\u0105t z podwy\u017cszon\u0105 ekspresj\u0105 tymozyny \u03b24 obserwowano mniejsze uszkodzenia oksydacyjne, ni\u017csze odk\u0142adanie kolagenu i s\u0142absz\u0105 odpowied\u017a zapaln\u0105.<\/p>\n

W badaniach laboratoryjnych na ludzkich kom\u00f3rkach p\u0142uc tymozyna \u03b24 wspiera\u0142a napraw\u0119 uszkodzonych mitochondri\u00f3w, ogranicza\u0142a aktywacj\u0119 inflamasom\u00f3w i spowalnia\u0142a przemiany kom\u00f3rkowe zwi\u0105zane z w\u0142\u00f3knieniem.<\/p>\n

Hamowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c proliferacj\u0119 fibroblast\u00f3w i powstawanie tkanki bliznowatej.<\/p>\n

Wyniki wskazuj\u0105 na udzia\u0142 tymozyny \u03b24 w regulacji kilku szlak\u00f3w prowadz\u0105cych do d\u0142ugotrwa\u0142ego uszkodzenia p\u0142uc.<\/p>\n

Gojenie ran poprzez aktywacj\u0119 enzym\u00f3w przebudowy tkanek<\/h2>\n

Philp i wsp\u00f3\u0142pracownicy (2006) badali tymozyn\u0119 \u03b24 w modelach ran sk\u00f3ry u myszy oraz w hodowlach ludzkich kom\u00f3rek sk\u00f3ry i uk\u0142adu odporno\u015bciowego [35].<\/p>\n

Po zastosowaniu peptydu zwi\u0119ksza\u0142a si\u0119 produkcja metaloproteinaz MMP-1, MMP-2 i MMP-9, enzym\u00f3w uczestnicz\u0105cych w rozk\u0142adzie uszkodzonych sk\u0142adnik\u00f3w tkanek i przygotowaniu miejsca dla nowych kom\u00f3rek.<\/p>\n

Efekty obserwowano w keratynocytach, fibroblastach, kom\u00f3rkach \u015br\u00f3db\u0142onka i aktywowanych monocytach.<\/p>\n

Do wywo\u0142ania tej odpowiedzi wystarcza\u0142 niewielki fragment tymozyny \u03b24 obejmuj\u0105cy aminokwasy 17\u201323.<\/p>\n

Sugeruje to, \u017ce peptyd uczestniczy w gojeniu nie tylko poprzez wspieranie migracji i wzrostu kom\u00f3rek, ale tak\u017ce przez regulacj\u0119 usuwania uszkodzonych sk\u0142adnik\u00f3w i przebudowy macierzy zewn\u0105trzkom\u00f3rkowej.<\/p>\n

Wyniki wskazuj\u0105 na zwi\u0105zek mi\u0119dzy regulacj\u0105 cytoszkieletu kom\u00f3rkowego a procesami oczyszczania i odbudowy uszkodzonej sk\u00f3ry.<\/p>\n

Dawki i formulacje opisywane w badaniach \u2013 nie s\u0105 zaleceniami klinicznymi<\/h2>\n

We wczesnych badaniach klinicznych oceniano r\u00f3\u017cne formulacje i zakresy dawek tymozyny \u03b24.<\/p>\n

Opisane protoko\u0142y nie powinny by\u0107 interpretowane jako zalecenia dotycz\u0105ce samodzielnego stosowania. Dost\u0119pne dane nie pozwalaj\u0105 okre\u015bli\u0107 standardowej dawki terapeutycznej.<\/p>\n

W pierwszych badaniach do\u017cylnych rekombinowanej tymozyny \u03b24, NL005, oceniano pojedyncze dawki od 0,05 do 25 \u00b5g\/kg oraz codzienne wlewy od 0,5 do 5 \u00b5g\/kg przez dziesi\u0119\u0107 dni.<\/p>\n

St\u0119\u017cenia we krwi zwi\u0119ksza\u0142y si\u0119 proporcjonalnie do dawki, a okres p\u00f3\u0142trwania wynosi\u0142 oko\u0142o dw\u00f3ch godzin. Nie obserwowano istotnej kumulacji substancji w organizmie.<\/p>\n

We wcze\u015bniejszym badaniu syntetycznej tymozyny \u03b24 stosowano znacznie wy\u017csze dawki do\u017cylne, od 42 do 1260 mg dziennie przez dwa tygodnie, bez zg\u0142oszenia ci\u0119\u017ckich dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych.<\/p>\n

W badaniach okulistycznych oceniano 0,1% roztw\u00f3r tymozyny \u03b24, odpowiadaj\u0105cy oko\u0142o 1 mg\/ml, przy r\u00f3\u017cnych harmonogramach podawania ustalonych w poszczeg\u00f3lnych protoko\u0142ach.<\/p>\n

Niekt\u00f3re parametry ulega\u0142y poprawie, ale co najmniej jedno badanie nie osi\u0105gn\u0119\u0142o wcze\u015bniej okre\u015blonych g\u0142\u00f3wnych punkt\u00f3w ko\u0144cowych.<\/p>\n

W trzech badaniach fazy II dotycz\u0105cych przewlek\u0142ych ran sk\u00f3ry najkorzystniejsze wyniki uzyskiwano przy zastosowaniu \u017celi o st\u0119\u017ceniach 0,02\u20130,03%, ocenianych przy podawaniu raz dziennie.<\/p>\n

Zar\u00f3wno ni\u017csze st\u0119\u017cenie 0,01%, jak i wy\u017csze 0,1% wykazywa\u0142y mniej korzystne wyniki.<\/p>\n

W badaniu na \u015bwiniach miejscowe podanie \u017celu o st\u0119\u017ceniu 0,1% w okolicy prze\u0142yku ogranicza\u0142o bliznowacenie po chirurgicznym usuni\u0119ciu b\u0142ony \u015bluzowej, wskazuj\u0105c na mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszych bada\u0144 nad miejscowymi systemami dostarczania.<\/p>\n

W niewielkich wczesnych badaniach opisanych powy\u017cej tolerancja by\u0142a na og\u00f3\u0142 korzystna, jednak dost\u0119pne dane nie wystarczaj\u0105 do oceny d\u0142ugoterminowych ani rzadkich dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych.<\/p>\n

W badaniu preparatu rekombinowanego \u0142agodne i przej\u015bciowe zmiany w wynikach bada\u0144 laboratoryjnych lub EKG wyst\u0119powa\u0142y u nieco ponad po\u0142owy uczestnik\u00f3w, z cz\u0119sto\u015bci\u0105 zbli\u017con\u0105 do placebo.<\/p>\n

Nie odnotowano ci\u0119\u017ckich dzia\u0142a\u0144 niepo\u017c\u0105danych ani reakcji ograniczaj\u0105cych zwi\u0119kszanie dawki. Wykryte odpowiedzi immunologiczne by\u0142y \u0142agodne i przemijaj\u0105ce.<\/p>\n

W badaniu wysokich dawek do\u017cylnych syntetycznej tymozyny \u03b24 zg\u0142aszano jedynie \u0142agodne zawroty g\u0142owy lub dyskomfort w miejscu wstrzykni\u0119cia, bez oznak uszkodzenia narz\u0105d\u00f3w.<\/p>\n

Krople do oczu i \u017cele sk\u00f3rne r\u00f3wnie\u017c by\u0142y dobrze tolerowane. Nie obserwowano podra\u017cnienia oczu zwi\u0105zanego z preparatem, a niewielki \u015bwi\u0105d lub zaczerwienienie sk\u00f3ry po \u017celu wyst\u0119powa\u0142y z cz\u0119sto\u015bci\u0105 podobn\u0105 do placebo.<\/p>\n

W badanych grupach zdrowych ochotnik\u00f3w wielokrotne podawanie nie prowadzi\u0142o do istotnej kumulacji, a obserwowane reakcje immunologiczne by\u0142y ograniczone.<\/p>\n

Wynik\u00f3w tych nie mo\u017cna jednak uog\u00f3lnia\u0107 na inne populacje, d\u0142u\u017csze okresy stosowania ani osoby z powa\u017cnymi chorobami.<\/p>\n

Poniewa\u017c badania kliniczne nadal znajduj\u0105 si\u0119 na wczesnym etapie, wiele zagadnie\u0144 bezpiecze\u0144stwa wymaga ostro\u017cno\u015bci.<\/p>\n

W materiale \u017ar\u00f3d\u0142owym wskazano przeciwwskazanie zwi\u0105zane z nadwra\u017cliwo\u015bci\u0105 na peptyd lub sk\u0142adniki preparatu.<\/p>\n

Chocia\u017c dotychczas nie potwierdzono zwi\u0119kszonego ryzyka nowotworowego, r\u00f3wnie\u017c w badaniach obejmuj\u0105cych pacjent\u00f3w z EB, zdolno\u015b\u0107 tymozyny \u03b24 do regulowania migracji kom\u00f3rek i angiogenezy uzasadnia szczeg\u00f3ln\u0105 ostro\u017cno\u015b\u0107 u os\u00f3b z aktywn\u0105 chorob\u0105 nowotworow\u0105, najlepiej w ramach kontrolowanych bada\u0144.<\/p>\n

Nie ustalono bezpiecze\u0144stwa tymozyny \u03b24 podczas ci\u0105\u017cy i karmienia piersi\u0105. Brakuje r\u00f3wnie\u017c odpowiednich danych farmakokinetycznych i dotycz\u0105cych bezpiecze\u0144stwa u os\u00f3b z ci\u0119\u017ckimi chorobami w\u0105troby lub nerek.<\/p>\n

Badania \u017ar\u00f3d\u0142owe nie okre\u015blaj\u0105 w\u0142a\u015bciwego schematu dawkowania dla tych populacji.<\/p>\n

Wnioski<\/h2>\n

Wczesne badania kliniczne i laboratoryjne wskazuj\u0105, \u017ce tymozyna \u03b24 uczestniczy w wielu procesach zwi\u0105zanych z napraw\u0105 tkanek i wykazuje na og\u00f3\u0142 korzystn\u0105 tolerancj\u0119 w dotychczas ocenianych warunkach badawczych.<\/p>\n

Po podaniu do\u017cylnym syntetyczna tymozyna \u03b24 oraz preparat rekombinowany NL005 by\u0142y dobrze tolerowane przez zdrowych ochotnik\u00f3w, r\u00f3wnie\u017c przy wielokrotnym podawaniu.<\/p>\n

Farmakokinetyka by\u0142a stosunkowo przewidywalna. Substancja mia\u0142a kr\u00f3tki okres p\u00f3\u0142trwania we krwi, nie wykazywa\u0142a istotnej kumulacji i wywo\u0142ywa\u0142a jedynie nieliczne, przej\u015bciowe odpowiedzi immunologiczne.<\/p>\n

W badaniach okulistycznych krople z tymozyn\u0105 \u03b24 wykazywa\u0142y obiecuj\u0105ce wyniki dotycz\u0105ce chor\u00f3b powierzchni oka.<\/p>\n

W badaniach fazy II i seriach przypadk\u00f3w obserwowano zmniejszenie objaw\u00f3w, ograniczenie uszkodze\u0144 powierzchni oka ocenianych metodami barwienia oraz popraw\u0119 parametr\u00f3w filmu \u0142zowego.<\/p>\n

Jednak w jednym z bada\u0144 wykorzystuj\u0105cych model CAE™ nie osi\u0105gni\u0119to dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych punkt\u00f3w ko\u0144cowych, mimo korzystnych zmian w kilku drugorz\u0119dowych parametrach.<\/p>\n

W badaniach dermatologicznych \u017cele zawieraj\u0105ce oko\u0142o 0,02\u20130,03% tymozyny \u03b24 wi\u0105za\u0142y si\u0119 z szybszym gojeniem odle\u017cyn i owrzodze\u0144 \u017cylnych w badaniach fazy II.<\/p>\n

Wyniki te by\u0142y zgodne z wcze\u015bniejszymi eksperymentami laboratoryjnymi wskazuj\u0105cymi na udzia\u0142 tymozyny \u03b24 w migracji keratynocyt\u00f3w, angiogenezie, organizacji w\u0142\u00f3kien kolagenowych i ograniczaniu bliznowacenia.<\/p>\n

\u0141\u0105cznie dost\u0119pne badania sugeruj\u0105, \u017ce tymozyna \u03b24 jest wa\u017cnym regulatorem proces\u00f3w naprawczych i zapalnych.<\/p>\n

Konieczne s\u0105 jednak dalsze badania nad d\u0142ugoterminowym bezpiecze\u0144stwem, szczeg\u00f3lnie u os\u00f3b z podwy\u017cszonym ryzykiem nowotworowym.<\/p>\n

Naukowcy powinni r\u00f3wnie\u017c poszukiwa\u0107 biomarker\u00f3w pozwalaj\u0105cych identyfikowa\u0107 pacjent\u00f3w, kt\u00f3rzy mog\u0105 odnosi\u0107 najwi\u0119ksze korzy\u015bci, oraz lepiej okre\u015bla\u0107 zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy dawk\u0105, formulacj\u0105 i odpowiedzi\u0105 biologiczn\u0105.<\/p>\n

Je\u015bli przysz\u0142e badania potwierdz\u0105 dotychczasowe wyniki, tymozyna \u03b24 mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 przedmiotem dalszego rozwoju terapii chor\u00f3b powierzchni oka i trudno goj\u0105cych si\u0119 ran.<\/p>\n

Mo\u017cliwe zastosowania og\u00f3lnoustrojowe, w tym w ostrych uszkodzeniach uk\u0142adu sercowo-naczyniowego i nerwowego, pozostaj\u0105 jednak hipotezami badawczymi, a nie potwierdzonymi korzy\u015bciami klinicznymi.<\/p>\n

Zastrze\u017cenie: Artyku\u0142 ma charakter wy\u0142\u0105cznie edukacyjny. Nie stanowi porady medycznej ani zalece\u0144 dotycz\u0105cych stosowania, dawkowania lub podawania tymozyny \u03b24. Wyniki bada\u0144 kom\u00f3rkowych i zwierz\u0119cych nie s\u0105 r\u00f3wnoznaczne z potwierdzeniem bezpiecze\u0144stwa lub skuteczno\u015bci u ludzi.<\/em>\u00a0<\/strong><\/p>\n

References<\/strong><\/p>\n

    \n
  1. https:\/\/pubchem.ncbi.nlm.nih.gov\/compound\/Thymosin-beta4#section=NCI-Thesaurus-Tree<\/a><\/li>\n
  2. Wang, X., Liu, L., Qi, L., Lei, C., Li, P., Wang, Y., Liu, C., Bai, H., Han, C., Sun, Y., & Liu, J. (2021). A first\u2010in\u2010human, randomized, double\u2010blind, single\u2010 and multiple\u2010dose, phase I study of recombinant human thymosin \u03b24 in healthy Chinese volunteers. Clinical and Translational Science<\/em>, 14(5), 1949\u20131962. https:\/\/doi.org\/10.1111\/cts.13050<\/a><\/li>\n
  3. Sosne, G., Dunn, S. P., & Kim, C. (2015). Thymosin \u03b24 significantly improves signs and symptoms of severe dry eye in a phase 2 randomized trial. Cornea<\/em>, 34(5), 491\u2013496. https:\/\/doi.org\/10.1097\/ICO.0000000000000379<\/a><\/li>\n
  4. Ruff, D., Crockford, D., Girardi, G., & Zhang, Y. (2010). A randomized, placebo-controlled, single and multiple dose study of intravenous thymosin beta4 in healthy volunteers. Annals of the New York Academy of Sciences<\/em>, 1194, 223\u2013229. https:\/\/doi.org\/10.1111\/j.1749-6632.2010.05474.x<\/a><\/li>\n
  5. Guarnera, G., DeRosa, A., & Camerini, R. (2010). The effect of thymosin treatment of venous ulcers. Annals of the New York Academy of Sciences<\/em>, 1194, 207\u2013212. https:\/\/doi.org\/10.1111\/j.1749-6632.2010.05490.x<\/a><\/li>\n
  6. Sosne, G., & Ousler, G. W. (2015). Thymosin beta 4 ophthalmic solution for dry eye: A randomized, placebo\u2011controlled, Phase II clinical trial conducted using the controlled adverse environment (CAE™) model. Clinical Ophthalmology, 9<\/em>, 877\u2013884. https:\/\/doi.org\/10.2147\/OPTH.S80954<\/a> https:\/\/www.tandfonline.com\/doi\/full\/10.2147\/OPTH.S80954<\/a><\/li>\n
  7. Dunn, S. P., Heidemann, D. G., Chow, C. Y. C., Crockford, D., Turjman, N., Angel, J., Allan, C. B., & Sosne, G. (2010). Treatment of chronic nonhealing neurotrophic corneal epithelial defects with thymosin beta 4. Archives of Ophthalmology<\/em>, 128(5), 636\u2013638. https:\/\/doi.org\/10.1001\/archophthalmol.2010.71<\/a> https:\/\/pismin.com\/10.1001\/archophthalmol.2010.53<\/a><\/li>\n
  8. Kleinman, H. K., & Sosne, G. (2016). Thymosin \u03b24 Promotes Dermal Healing. In Vitamins and Hormones (Vol. 102, pp. 251\u2013275). Elsevier. https:\/\/doi.org\/10.1016\/bs.vh.2016.04.005<\/a> https:\/\/pismin.com\/10.1016\/bs.vh.2016.04.005<\/a><\/li>\n
  9. Treadwell, T., Kleinman, H. K., Crockford, D., Hardy, M. A., Guarnera, G. T., & Goldstein, A. L. (2012). The regenerative peptide thymosin \u03b24 accelerates the rate of dermal healing in preclinical animal models and in patients. Annals of the New York Academy of Sciences, 1270<\/em>, 37\u201344. https:\/\/doi.org\/10.1111\/j.1749-6632.2012.06717.x<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/23050815\/<\/a><\/li>\n
  10. Guarnera, G., De Rosa, A., & Camerini, R. (2007). Thymosin \u03b2 4 and venous ulcers: Clinical remarks on a European prospective, randomized study on safety, tolerability, and enhancement on healing. Annals of the New York Academy of Sciences, 1112, [pages pending]. https:\/\/doi.org\/10.1196\/annals.1415.003<\/a> https:\/\/nyaspubs.onlinelibrary.wiley.com\/doi\/abs\/10.1196\/annals.1415.003<\/a><\/li>\n
  11. Yang, W. S., Kang, S., Sung, J., & Kleinman, H. K. (2019). Thymosin \u03b24: potential to treat epidermolysis bullosa and other severe dermal injuries. European Journal of Dermatology, 29<\/em>(5), 459\u2013467. https:\/\/doi.org\/10.1684\/ejd.2019.3642<\/a> https:\/\/stm.cairn.info\/revue-european-journal-of-dermatology-2019-5-page-459?lang=en<\/a><\/li>\n
  12. Zhu, J., Su, L.-P., Ye, L., Lee, K.-O., & Ma, J.-H. (2012). Thymosin beta 4 ameliorates hyperglycemia and improves insulin resistance of KK Cg-Ay\/J mouse. Diabetes Research and Clinical Practice, 96<\/em>(1), 53\u201359. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.diabres.2011.12.009<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/22217673\/<\/a><\/li>\n
  13. Wang, L., Chopp, M., Szalad, A., Liu, Z., Lu, M., Zhang, L., Zhang, J., Zhang, R. L., Morris, D., & Zhang, Z. G. (2012). Thymosin \u03b24 promotes the recovery of peripheral neuropathy in type II diabetic mice. Neurobiology of Disease, 48<\/em>(3), 546\u2013555. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.nbd.2012.08.002<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/22922221\/<\/a><\/li>\n
  14. Su, L., Kong, X., Loo, S., Gao, Y., Liu, B., Su, X., Dalan, R., Ma, J., & Ye, L. (2022). Thymosin beta\u20114 improves endothelial function and reparative potency of diabetic endothelial cells differentiated from patient induced pluripotent stem cells. Stem Cell Research & Therapy, 13<\/em>(1), 13. https:\/\/doi.org\/10.1186\/s13287-021-02687-x<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/35012642\/<\/a><\/li>\n
  15. Philp, D., Badamchian, M., Scheremeta, B., Nguyen, M., Goldstein, A. L., & Kleinman, H. K. (2003). Thymosin beta 4 and a synthetic peptide containing its actin\u2011binding domain promote dermal wound repair in db\/db diabetic mice and in aged mice. Wound Repair and Regeneration, 11<\/em>(1), 19\u201324. https:\/\/doi.org\/10.1046\/j.1524-475x.2003.11105.x<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/12581423\/<\/a><\/li>\n
  16. Kim, S., & Kwon, J. (2014). Thymosin beta 4 improves dermal burn wound healing via downregulation of receptor of advanced glycation end products in db\/db mice. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)\u2013General Subjects, 1840<\/em>(12), 3452\u20133459. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.bbagen.2014.09.013<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/25230158\/<\/a><\/li>\n
  17. Gao, Y. X., Wang, L. F., Ba, S. J., Cao, J. L., Li, F., Li, B., & Zhou, B. (2022).\u00a0Zhonghua shao shang yu chuang mian xiu fu za zhi<\/em>,\u00a038<\/em>(4), 378\u2013384. https:\/\/doi.org\/10.3760\/cma.j.cn501120-20210221-00059<\/a> https:\/\/pmc.ncbi.nlm.nih.gov\/articles\/PMC11704510\/<\/a><\/li>\n
  18. Wang, L., Chopp, M., Szalad, A., Lu, X., Lu, M., Zhang, T., & Zhang, Z. G. (2019). Angiopoietin-1\/Tie2 signaling pathway contributes to the therapeutic effect of thymosin \u03b24 on diabetic peripheral neuropathy.\u00a0Neuroscience research<\/em>,\u00a0147<\/em>, 1\u20138. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.neures.2018.10.005<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/30326249\/<\/a><\/li>\n
  19. Wang, L., Chopp, M., Jia, L., Lu, X., Szalad, A., Zhang, Y., Zhang, R., & Zhang, Z. G. (2015). Therapeutic benefit of extended thymosin \u03b24 treatment is independent of blood glucose level in mice with diabetic peripheral neuropathy. Journal of Diabetes Research, 2015<\/em>, 173656. https:\/\/doi.org\/10.1155\/2015\/173656<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/25945352\/<\/a><\/li>\n
  20. Brady, R. D., Grills, B. L., Schuijers, J. A., Ward, A. R., Tonkin, B. A., Walsh, N. C., & McDonald, S. J. (2014). Thymosin \u03b24 administration enhances fracture healing in mice. Journal of Orthopaedic Research<\/em>, 32(10), 1277\u20131282. https:\/\/doi.org\/10.1002\/jor.22686<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/25042765\/<\/a><\/li>\n
  21. Xu, B., Yang, M., Li, Z., Zhang, Y., Jiang, Z., Guan, S., & Jiang, D. (2013). Thymosin \u03b24 enhances the healing of medial collateral ligament injury in rat. Regulatory Peptides<\/em>, 184, 1\u20135. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.regpep.2013.03.026<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/23523891\/<\/a><\/li>\n
  22. Lee, S. I., Yi, J. K., Bae, W. J., Lee, S., Cha, H. J., & Kim, E. C. (2016). Thymosin beta-4 suppresses osteoclastic differentiation and inflammatory responses in human periodontal ligament cells. PLoS ONE, 11<\/em>(1), e0146708. https:\/\/doi.org\/10.1371\/journal.pone.0146708<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/26789270\/<\/a><\/li>\n
  23. Faa, G., Piras, M., Mancuso, L., Coni, P., Pichiri, G., Orr\u00f9, G., Fanni, D., Gerosa, C., Cao, G., Taibi, R., Pavone, P., & Castagnola, M. (2021). Thymosin beta-4 prenatal administration improves fetal development and halts side effects due to preterm delivery. European Review for Medical and Pharmacological Sciences<\/em>, 25(1), 431\u2013437. https:\/\/doi.org\/10.26355\/eurrev_202101_24411<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/33506933\/<\/a><\/li>\n
  24. Badamchian, M., Fagarasan, M. O., Danner, R. L., Suffredini, A. F., Damavandy, H., & Goldstein, A. L. (2003). Thymosin beta(4) reduces lethality and down-regulates inflammatory mediators in endotoxin-induced septic shock. International Immunopharmacology, 3<\/em>(8), 1225\u20131233. https:\/\/doi.org\/10.1016\/S1567-5769(03)00024-9<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/12860178\/<\/a><\/li>\n
  25. Yu, R., Li, S., Chen, L., Hu, E., Chai, D., Liu, Z., Zhang, Q., Mao, Y., Zhai, Y., Li, K., Liu, Y., Li, X., Zhou, H., Yang, C., & Xu, J. (2025). Inhaled exogenous thymosin beta 4 suppresses bleomycin-induced pulmonary fibrosis in mice via TGF-\u03b21 signalling pathway. Journal of Pharmacy and Pharmacology, 77<\/em>(4), 582\u2013592. https:\/\/doi.org\/10.1093\/jpp\/rgae143<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/39579076\/<\/a><\/li>\n
  26. Wei, C., Kim, I. K., Li, L., Wu, L., & Gupta, S. (2014). Thymosin Beta 4 protects mice from monocrotaline-induced pulmonary hypertension and right ventricular hypertrophy. PLoS ONE, 9<\/em>(11), e110598. https:\/\/doi.org\/10.1371\/journal.pone.0110598<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/25412097\/<\/a><\/li>\n
  27. Philp, D., & Kleinman, H. K. (2010). Animal studies with thymosin \u03b24, a multifunctional tissue repair and regeneration peptide. Annals of the New York Academy of Sciences, 1194<\/em>(1), 81\u201386. https:\/\/doi.org\/10.1111\/j.1749-6632.2010.05479.x<\/a> https:\/\/pismin.com\/10.1111\/j.1749-6632.2010.05479.x<\/a><\/li>\n
  28. Yaman, O. M., Guner, I., Guntas, G., Sonmez, O. F., Tanriverdi, G., Cakiris, A., Aksu, U., Akyol, S., Guzel, E., Uzun, H., Yelmen, N., & Sahin, G. (2019). Protective effect of thymosin \u03b24 against abdominal aortic ischemia-reperfusion-induced acute lung injury in rats. Medicina (Kaunas)<\/em>, 55(5), 187. https:\/\/doi.org\/10.3390\/medicina55050187<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/31121838\/<\/a><\/li>\n
  29. Wang, H., Shuai, Q., Tang, J., Long, D., Xu, C., Liu, F., & Li, Z.-S. (2019). Local Thymosin \u03b24 Gel Injection Prevents Esophageal Stricture after Circumferential Endoscopic Submucosal Dissection in a Porcine Model. Digestive Diseases<\/em>, 37(2), 87\u201392. https:\/\/doi.org\/10.1159\/000492216<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/30428463\/<\/a><\/li>\n
  30. Munshaw, S., Bruche, S., Redpath, A. N., Jones, A., Patel, J., Dub\u00e9, K. N., Lee, R., Hester, S. S., Davies, R., Neal, G., Handa, A., Sattler, M., Fischer, R., Channon, K. M., & Smart, N. (2021). Thymosin \u03b24 protects against aortic aneurysm via endocytic regulation of growth factor signaling. Journal of Clinical Investigation, 131<\/em>(10), e127884. https:\/\/doi.org\/10.1172\/JCI127884<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/33784254\/<\/a><\/li>\n
  31. Renga, G., Oikonomou, V., Moretti, S., Stincardini, C., Bellet, M. M., Pariano, M., Bartoli, A., Brancorsini, S., Mosci, P., Finocchi, A., Rossi, P., Costantini, C., Garaci, E., Goldstein, A. L., & Romani, L. (2019). Thymosin \u03b24 promotes autophagy and repair via HIF-1\u03b1 stabilization in chronic granulomatous disease. Life Science Alliance, 2<\/em>(6), e201900432. https:\/\/doi.org\/10.26508\/lsa.201900432<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/31719116\/<\/a><\/li>\n
  32. Munshaw, S., Redpath, A. N., Pike, B. T., & Smart, N. (2023). Thymosin \u03b24 preserves vascular smooth muscle phenotype in atherosclerosis via regulation of low density lipoprotein related protein 1 (LRP1). International Immunopharmacology, 115<\/em>, 109702. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.intimp.2023.109702<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/37724952\/<\/a><\/li>\n
  33. Bongiovanni, D., Ziegler, T., D’Almeida, S., Zhang, T., Ng, J. K. M., Dietzel, S., Hinkel, R., & Kupatt, C. (2015). Thymosin \u03b24 attenuates microcirculatory and hemodynamic destabilization in sepsis. Expert Opinion on Biological Therapy, 15<\/em>(Suppl 1), S203\u2013S210. https:\/\/doi.org\/10.1517\/14712598.2015.1006193<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/25604254\/<\/a><\/li>\n
  34. Tian, Z., Yao, N., Wang, F., & Ruan, L. (2022). Thymosin \u03b24 suppresses LPS-induced murine lung fibrosis by attenuating oxidative injury and alleviating inflammation. Inflammation, 45<\/em>(1), 59\u201373. https:\/\/doi.org\/10.1007\/s10753-021-01528-6<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/34414534\/<\/a><\/li>\n
  35. Philp, D., Scheremeta, B., Sibliss, K., Zhou, M., Fine, E. L., Nguyen, M., Wahl, L., Hoffman, M. P., & Kleinman, H. K. (2006). Thymosin beta4 promotes matrix metalloproteinase expression during wound repair. Journal of Cellular Physiology, 208<\/em>(1), 195\u2013200. https:\/\/doi.org\/10.1002\/jcp.20650<\/a> https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/16607611\/<\/a><\/li>\n<\/ol>\n

    \u00a0<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Contenu scientifique : Le pr\u00e9sent article pr\u00e9sente les r\u00e9sultats d\u00e9crits dans les publications cit\u00e9es. Les \u00e9tudes sur les cellules et les animaux n\u2019ont pas confirm\u00e9 l\u2019efficacit\u00e9 du traitement chez l\u2019homme. Les concentrations, doses et sch\u00e9mas mentionn\u00e9s\u2026<\/p>","protected":false},"author":7910,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[293,305],"tags":[],"class_list":["post-56687","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog","category-materialy-edukacyjne","beh-no-thumb"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/56687","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7910"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=56687"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/56687\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56734,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/56687\/revisions\/56734"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=56687"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=56687"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=56687"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}