Tesamorelin redukuje t\u0142uszcz trzewny poprzez zwi\u0119kszenie naturalnej produkcji hormonu wzrostu (GH) przez organizm dzi\u0119ki aktywacji receptor\u00f3w hormonu uwalniaj\u0105cego hormon wzrostu (GHRH) w przysadce m\u00f3zgowej. Wraz ze wzrostem poziomu GH organizm produkuje wi\u0119cej insulinopodobnego czynnika wzrostu-1 (IGF-1), kt\u00f3ry pomaga zwi\u0119kszy\u0107 lipoliz\u0119, czyli proces rozk\u0142adu zmagazynowanego t\u0142uszczu i wykorzystywania go jako \u017ar\u00f3d\u0142a energii. Efekt ten jest szczeg\u00f3lnie widoczny w trzewnej tkance t\u0142uszczowej (VAT), czyli g\u0142\u0119bokim t\u0142uszczu brzusznym otaczaj\u0105cym narz\u0105dy wewn\u0119trzne [1\u20134]. W przeciwie\u0144stwie do wielu metod odchudzania, kt\u00f3re zmniejszaj\u0105 mas\u0119 cia\u0142a bardziej og\u00f3lnie, tesamorelin koncentruje si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na redukcji szkodliwego t\u0142uszczu trzewnego przy jednoczesnym zachowaniu t\u0142uszczu podsk\u00f3rnego i bezt\u0142uszczowej masy mi\u0119\u015bniowej [2\u20135].<\/p>\n
T\u0142uszcz trzewny zachowuje si\u0119 inaczej ni\u017c t\u0142uszcz podsk\u00f3rny znajduj\u0105cy si\u0119 pod sk\u00f3r\u0105. Jest bardziej aktywny metabolicznie, silniej zwi\u0105zany ze stanem zapalnym i chorobami metabolicznymi oraz bardziej wra\u017cliwy na sygnalizacj\u0119 hormonu wzrostu. Tkanka t\u0142uszczu trzewnego zawiera du\u017c\u0105 liczb\u0119 receptor\u00f3w wra\u017cliwych na GH i wykazuje silniejsz\u0105 aktywno\u015b\u0107 spalania t\u0142uszczu przy wy\u017cszych poziomach GH i IGF-1. Tesamorelin zwi\u0119ksza naturalne pulsacyjne wydzielanie GH przez organizm, co aktywuje lipaz\u0119 hormonowra\u017cliw\u0105 oraz inne enzymy odpowiedzialne za rozk\u0142ad trigliceryd\u00f3w zgromadzonych w kom\u00f3rkach t\u0142uszczu trzewnego [1\u20134]. Uwolnione kwasy t\u0142uszczowe s\u0105 nast\u0119pnie wykorzystywane przez organizm jako \u017ar\u00f3d\u0142o energii, pomagaj\u0105c z czasem zmniejszy\u0107 zapasy g\u0142\u0119bokiego t\u0142uszczu brzusznego.<\/p>\n
Badania kliniczne u ludzi konsekwentnie pokazuj\u0105, \u017ce tesamorelin znacz\u0105co obni\u017ca ilo\u015b\u0107 trzewnego t\u0142uszczu brzusznego. W badaniu kontrolowanym placebo przeprowadzonym przez Falutz J i wsp. (2005) doro\u015bli HIV-pozytywni z nagromadzeniem t\u0142uszczu brzusznego, kt\u00f3rzy otrzymywali tesamorelin, do\u015bwiadczyli istotnego zmniejszenia trzewnej tkanki t\u0142uszczowej po 12 tygodniach leczenia [4]. Uczestnicy otrzymuj\u0105cy 2 mg dziennie osi\u0105gn\u0119li oko\u0142o 15,7% redukcji t\u0142uszczu trzewnego wraz z popraw\u0105 poziom\u00f3w trigliceryd\u00f3w i wzrostem bezt\u0142uszczowej masy cia\u0142a, podczas gdy ilo\u015b\u0107 t\u0142uszczu podsk\u00f3rnego pozosta\u0142a wzgl\u0119dnie stabilna.<\/p>\n
Podobne wyniki przedstawili Falutz J i wsp. (2007), kt\u00f3rzy wykazali, \u017ce tesamorelin zmniejszy\u0142 szkodliwy trzewny t\u0142uszcz brzuszny o oko\u0142o 15% w ci\u0105gu 26 tygodni u os\u00f3b z lipodystrofi\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z HIV [5]. Lipodystrofia odnosi si\u0119 do nieprawid\u0142owej redystrybucji t\u0142uszczu, kt\u00f3ra mo\u017ce wyst\u0119powa\u0107 u niekt\u00f3rych os\u00f3b otrzymuj\u0105cych terapi\u0119 antyretrowirusow\u0105. Badanie wykaza\u0142o r\u00f3wnie\u017c zmniejszenie obwodu talii oraz popraw\u0119 profilu lipidowego bez istotnego pogorszenia metabolizmu glukozy. Wyniki te sugeruj\u0105, \u017ce zwi\u0119kszenie endogennej produkcji GH mo\u017ce selektywnie redukowa\u0107 metabolicznie szkodliwe z\u0142ogi t\u0142uszczu trzewnego.<\/p>\n
D\u0142ugoterminowe badania kliniczne fazy III potwierdzi\u0142y, \u017ce efekty te mog\u0105 utrzymywa\u0107 si\u0119 przy kontynuacji leczenia. W du\u017cej, wieloo\u015brodkowej analizie zbiorczej przeprowadzonej przez Falutz J i wsp. (2010) tesamorelin zmniejszy\u0142 ilo\u015b\u0107 trzewnej tkanki t\u0142uszczowej o oko\u0142o 15,4% w\u015br\u00f3d 806 uczestnik\u00f3w HIV-pozytywnych otrzymuj\u0105cych 2 mg dziennie [6]. Badacze zaobserwowali r\u00f3wnie\u017c popraw\u0119 obwodu talii, stosunku talii do bioder, poziom\u00f3w trigliceryd\u00f3w oraz postrzegania w\u0142asnego wygl\u0105du. Co istotne, uczestnicy, kt\u00f3rzy przerwali leczenie tesamorelinem, stopniowo odzyskiwali t\u0142uszcz trzewny, co pokazuje, \u017ce dalsza stymulacja szlak\u00f3w GH mo\u017ce by\u0107 konieczna do utrzymania tych korzy\u015bci.<\/p>\n
Badania sugeruj\u0105 tak\u017ce, \u017ce tesamorelin mo\u017ce poprawia\u0107 jako\u015b\u0107 i zachowanie metaboliczne tkanki t\u0142uszczu trzewnego. Stanley TL i wsp. (2012) wykazali, \u017ce uczestnicy, kt\u00f3rzy osi\u0105gn\u0119li co najmniej 8% redukcji trzewnej tkanki t\u0142uszczowej, do\u015bwiadczyli r\u00f3wnie\u017c poprawy poziom\u00f3w trigliceryd\u00f3w, adiponektyny oraz og\u00f3lnych marker\u00f3w zdrowia metabolicznego [7]. Adiponektyna jest hormonem produkowanym przez tkank\u0119 t\u0142uszczow\u0105, kt\u00f3ry wspiera wra\u017cliwo\u015b\u0107 na insulin\u0119 i pomaga zmniejsza\u0107 stan zapalny zwi\u0105zany z oty\u0142o\u015bci\u0105 trzewn\u0105.<\/p>\n
Opr\u00f3cz redukcji t\u0142uszczu brzusznego tesamorelin wydaje si\u0119 wp\u0142ywa\u0107 r\u00f3wnie\u017c na nagromadzenie t\u0142uszczu w w\u0105trobie, kt\u00f3re jest \u015bci\u015ble zwi\u0105zane z oty\u0142o\u015bci\u0105 trzewn\u0105 i zaburzeniami metabolicznymi. Stanley TL i wsp. (2014) wykazali, \u017ce tesamorelin znacz\u0105co zmniejsza\u0142 zar\u00f3wno trzewny t\u0142uszcz brzuszny, jak i zawarto\u015b\u0107 t\u0142uszczu w w\u0105trobie u os\u00f3b HIV-pozytywnych z nadmiarem t\u0142uszczu brzusznego [8]. T\u0142uszcz w\u0105trobowy odnosi si\u0119 do t\u0142uszczu gromadz\u0105cego si\u0119 wewn\u0105trz w\u0105troby. Podobnie randomizowane badania dotycz\u0105ce niealkoholowej st\u0142uszczeniowej choroby w\u0105troby (NAFLD) zwi\u0105zanej z HIV wykaza\u0142y, \u017ce tesamorelin zmniejsza\u0142 ilo\u015b\u0107 t\u0142uszczu w\u0105trobowego o oko\u0142o 37% wzgl\u0119dem warto\u015bci wyj\u015bciowych, jednocze\u015bnie poprawiaj\u0105c ekspresj\u0119 gen\u00f3w mitochondrialnych i metabolicznych w w\u0105trobie [9,10]. Mitochondria s\u0105 strukturami odpowiedzialnymi za produkcj\u0119 energii w kom\u00f3rkach, dlatego wyniki te mog\u0105 odzwierciedla\u0107 popraw\u0119 metabolizmu energetycznego kom\u00f3rek.<\/p>\n
Niekt\u00f3re czynniki metaboliczne mog\u0105 wp\u0142ywa\u0107 na si\u0142\u0119 odpowiedzi organizmu na terapi\u0119 tesamorelinem. Mangili A i wsp. (2015) wykazali, \u017ce osoby z zespo\u0142em metabolicznym, oty\u0142o\u015bci\u0105, podwy\u017cszonym poziomem trigliceryd\u00f3w oraz wy\u017cszymi markerami ryzyka sercowo-naczyniowego mia\u0142y tendencj\u0119 do wi\u0119kszej redukcji t\u0142uszczu trzewnego podczas leczenia [11]. Uczestnicy stosuj\u0105cy tesamorelin cz\u0119\u015bciej obni\u017cali poziomy t\u0142uszczu trzewnego poni\u017cej prog\u00f3w zwi\u0105zanych ze zwi\u0119kszonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.<\/p>\n
Wp\u0142yw tesamorelinu na t\u0142uszcz trzewny wydaje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c sp\u00f3jny niezale\u017cnie od wzorca rozmieszczenia t\u0142uszczu. Rahman F i wsp. (2023) wykazali, \u017ce tesamorelin redukowa\u0142 t\u0142uszcz trzewny w podobnym stopniu u os\u00f3b HIV-pozytywnych zar\u00f3wno z nagromadzeniem t\u0142uszczu w okolicy karku, okre\u015blanym potocznie jako \u201ebawoli kark\u201d, jak i bez tego problemu [12]. Uczestnicy obu grup do\u015bwiadczyli niemal identycznych redukcji trzewnej tkanki t\u0142uszczowej i obwodu talii, co sugeruje, \u017ce tesamorelin mo\u017ce skutecznie redukowa\u0107 g\u0142\u0119boki t\u0142uszcz brzuszny niezale\u017cnie od innych wzorc\u00f3w redystrybucji t\u0142uszczu.<\/p>\n
Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, tesamorelin redukuje t\u0142uszcz trzewny poprzez stymulacj\u0119 naturalnej produkcji GH i IGF-1 organizmu za po\u015brednictwem fizjologicznych szlak\u00f3w sygnalizacji GHRH. Zwi\u0119kszona aktywno\u015b\u0107 hormonu wzrostu nasila rozk\u0142ad t\u0142uszczu w metabolicznie aktywnych magazynach t\u0142uszczu brzusznego, prowadz\u0105c do zmniejszenia ilo\u015bci t\u0142uszczu trzewnego, poprawy metabolizmu lipid\u00f3w, obni\u017cenia ilo\u015bci t\u0142uszczu w w\u0105trobie oraz szerszych korzy\u015bci metabolicznych. Badania kliniczne konsekwentnie pokazuj\u0105, \u017ce tesamorelin preferencyjnie dzia\u0142a na szkodliwy t\u0142uszcz trzewny przy jednoczesnym zachowaniu bezt\u0142uszczowej tkanki i wzgl\u0119dnie stabilnej kontroli glukozy [4\u201312]. Tesamorelin stosowany w badaniach laboratoryjnych jest dost\u0119pny u dostawc\u00f3w takich jak SemaxPolska. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce wyniki bada\u0144 odnosz\u0105 si\u0119 do kontrolowanych warunk\u00f3w naukowych i nie stanowi\u0105 potwierdzenia skuteczno\u015bci klinicznej w innych zastosowaniach.<\/p>\n
Tre\u015b\u0107 ma charakter wy\u0142\u0105cznie edukacyjny i naukowo-informacyjny i nie powinna by\u0107 interpretowana jako porada medyczna, diagnoza ani zalecenie terapeutyczne. Tesamorelin jest lekiem wydawanym na recept\u0119, zatwierdzonym g\u0142\u00f3wnie do leczenia lipodystrofii zwi\u0105zanej z HIV. Terapie wp\u0142ywaj\u0105ce na szlaki hormonu wzrostu i metabolizmu wymagaj\u0105 nadzoru medycznego, monitorowania laboratoryjnego oraz indywidualnej oceny klinicznej przez wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia.<\/p>\n
Tesamorelin reducerar visceralt fett genom att \u00f6ka kroppens naturliga produktion av tillv\u00e4xthormon (GH) genom aktivering av tillv\u00e4xthormonfris\u00e4ttande hormonreceptorer (GHRH) i hypofysen. Tillsammans med\u2026<\/p>","protected":false},"author":7908,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-47941","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kategoria-tesamorelin","beh-no-thumb"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47941","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7908"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47941"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47941\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47941"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=47941"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bioevidencehub.com\/sv\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=47941"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}