Przejdź do treści
Tesamorelin

Tesamorelin w Europie: Dostepnosc, Legalnosc i Rynek Peptydow Badawczych

Tesamorelin nie jest szeroko zatwierdzony w Europie do rutynowego zastosowania klinicznego w taki sam sposób jak w Stanach Zjednoczonych. Mimo to pozostaje dostępny w niektórych środowiskach badawczych, recepturach aptecznych oraz wyspecjalizowanych placówkach medycznych, zależnie od kraju i lokalnych przepisów. Tesamorelin jest najbardziej znany jako substancja aktywna leku Egrifta SV®, który został zatwierdzony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA) do redukcji nadmiernej trzewnej tkanki tłuszczowej u dorosłych z lipodystrofią związaną z HIV [1–3]. W Europie tesamorelin nie uzyskał szerokiej autoryzacji Europejskiej Agencji Leków (EMA) do standardowego przepisywania na terenie Unii Europejskiej, dlatego jego dostępność pozostaje bardziej ograniczona niż w USA.

Tesamorelin jest syntetycznym analogiem hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), który stymuluje naturalną produkcję hormonu wzrostu (GH) i zwiększa poziomy insulinopodobnego czynnika wzrostu-1 (IGF-1) [1,2]. Badania kliniczne wykazały, że tesamorelin może znacząco redukować trzewną tkankę tłuszczową, tłuszcz wątrobowy oraz zaburzenia metaboliczne u osób z lipodystrofią związaną z HIV i niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby (NAFLD) [3–8]. Z powodu tych klinicznie potwierdzonych efektów tesamorelin wzbudza coraz większe zainteresowanie na europejskim rynku peptydów badawczych, w środowiskach medycyny metabolicznej, klinikach longevity oraz sektorze wellness ukierunkowanym na poprawę wydolności i składu ciała.

W Wielkiej Brytanii tesamorelin nie jest rutynowo przepisywany przez National Health Service (NHS). Dostęp zwykle ogranicza się do prywatnych klinik, specjalistycznych ścieżek importowych, receptury aptecznej tam, gdzie jest to dozwolone, lub dostawców peptydów badawczych. Po Brexicie Wielka Brytania zaczęła działać pod nadzorem Medicines and Healthcare products Regulatory Agency (MHRA), a nie bezpośrednio EMA, jednak tesamorelin nadal pozostaje stosunkowo rzadko spotykany w głównym nurcie brytyjskiej praktyki medycznej. Osoby wyszukujące hasła takie jak „tesamorelin UK” często trafiają na prywatne kliniki hormonalne, dostawców peptydów badawczych lub międzynarodowe apteki zamiast standardowych kanałów dystrybucji farmaceutycznej.

Na terenie Europy legalność tesamorelinu różni się w zależności od kraju, ponieważ przepisy dotyczące peptydów są odmienne w poszczególnych jurysdykcjach. W wielu państwach europejskich tesamorelin jest klasyfikowany jako biologicznie aktywny peptyd dostępny wyłącznie na receptę lub jako substancja badawcza, a nie suplement OTC. Zasady importu mogą zależeć od:

  • klasyfikacji peptydu jako produktu leczniczego,
  • przeznaczenia do celów badawczych,
  • przygotowania w recepturze dla indywidualnego leczenia,
  • posiadania ważnej recepty lekarskiej.

Z powodu tych różnic regulacyjnych wielu europejskich dostawców oferuje tesamorelin jako „research peptide”, a nie jako zatwierdzony lek farmaceutyczny. Peptydy przeznaczone wyłącznie do badań mogą podlegać innym kategoriom regulacyjnym niż zatwierdzone leki na receptę. Jednocześnie europejskie organy regulacyjne coraz uważniej monitorują rynek peptydów, szczególnie firmy promujące substancje związane z kulturystyką, anti-aging lub poprawą wydolności bez odpowiednich zezwoleń medycznych.

Rosnący europejski rynek peptydów badawczych doprowadził również do rozwoju wyspecjalizowanych sklepów i dostawców oferujących związki do badań laboratoryjnych oraz zastosowań in vitro. W Polsce jedną z bardziej rozpoznawalnych platform działających w segmencie research peptides jest Semax Polska, która oferuje różne peptydy badawcze oraz materiały edukacyjne dotyczące substancji takich jak CJC-1295, ipamorelin czy inne związki wpływające na oś GH–IGF-1. Tego typu firmy zwykle podkreślają przeznaczenie produktów wyłącznie do celów badawczych i laboratoryjnych, zgodnie z obowiązującymi regulacjami dotyczącymi odczynników chemicznych i peptydów badawczych.

Europejski rynek peptydów rozwija się dynamicznie z powodu rosnącego zainteresowania sekretagogami hormonu wzrostu, medycyną longevity, terapiami poprawiającymi skład ciała oraz optymalizacją metaboliczną. Tesamorelin jest często wymieniany obok peptydów takich jak CJC-1295, ipamorelin, sermorelin czy AOD-9604, ponieważ wszystkie wpływają na elementy szlaku GH–IGF-1. Jednak tesamorelin wyróżnia się spośród wielu peptydów badawczych dzięki znacznie silniejszym dowodom klinicznym oraz formalnej aprobacie FDA dla konkretnego wskazania medycznego [1–8]. Duże randomizowane badania kontrolowane placebo wykazały, że tesamorelin może redukować trzewną tkankę tłuszczową o około 15–18%, poprawiać stan stłuszczenia wątroby, obniżać poziomy triglicerydów oraz utrzymywać względnie stabilny metabolizm glukozy u większości uczestników [3–8].

Zainteresowanie tesamorelinem w Europie wzrosło również z powodu badań dotyczących stłuszczenia wątroby, zaburzeń metabolicznych, funkcji mitochondriów, stanów zapalnych oraz funkcji poznawczych. Badania Stanley i wsp. (2019) oraz Fourman i wsp. (2020) wykazały, że tesamorelin znacząco redukował tłuszcz wątrobowy i poprawiał szlaki metaboliczne związane z funkcją wątroby u osób z NAFLD związanym z HIV [5,6]. Inne badania sugerowały możliwą poprawę jakości mięśni, markerów zapalnych, produkcji energii mitochondrialnej oraz niektórych funkcji poznawczych [9–13]. Wyniki te rozszerzyły zainteresowanie tesamorelinem poza samą lipodystrofię związaną z HIV.

Pomimo rosnącej popularności tesamorelin pozostaje biologicznie aktywnym peptydem regulującym hormony, który może wpływać na poziomy IGF-1, metabolizm glukozy, gospodarkę płynami oraz sygnalizację endokrynologiczną. W badaniach klinicznych często zgłaszano działania niepożądane, takie jak reakcje w miejscu wstrzyknięcia, obrzęki, bóle stawów, dyskomfort mięśniowy, mrowienie oraz podwyższone poziomy IGF-1 [3,4,14]. Z uwagi na działanie hormonalne tesamorelin może nie być odpowiedni dla osób z aktywnymi nowotworami, niekontrolowanymi zaburzeniami endokrynologicznymi lub określonymi chorobami metabolicznymi. Europejskie organy regulacyjne traktują więc tesamorelin raczej jako substancję wymagającą nadzoru medycznego niż zwykły suplement wellness.

Podsumowując, tesamorelin w Europie zajmuje złożoną pozycję pomiędzy regulowanym lekiem na receptę, eksperymentalną terapią peptydową a związkiem obecnym na rynku peptydów badawczych. Chociaż silne dowody kliniczne potwierdzają jego rolę w redukcji trzewnej tkanki tłuszczowej i poprawie zdrowia metabolicznego, szeroka aprobata EMA oraz rutynowy dostęp farmaceutyczny pozostają znacznie bardziej ograniczone niż w Stanach Zjednoczonych. Dostępność w Europie i Wielkiej Brytanii często zależy od prywatnych usług medycznych, dostawców peptydów badawczych, receptury aptecznej oraz krajowych regulacji dotyczących biologicznie aktywnych peptydów.

Zastrzeżenie

Treść ma charakter wyłącznie edukacyjny i informacyjny i nie powinna być interpretowana jako porada prawna, regulacyjna ani medyczna. Przepisy dotyczące tesamorelinu różnią się pomiędzy krajami i mogą ulegać zmianom. Przed zakupem, importem, badaniem lub stosowaniem biologicznie aktywnych peptydów, takich jak tesamorelin, należy skonsultować się z wykwalifikowanym specjalistą ochrony zdrowia oraz zapoznać się z lokalnymi regulacjami prawnymi.

References

  1. LiverTox: Clinical and Research Information on Drug-Induced Liver Injury [Internet]. (2018). Tesamorelin. Bethesda (MD): National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK548730/
  2. Traynor, K. (2010). FDA approves tesamorelin for HIV-related lipodystrophy. American Journal of Health-System Pharmacy, 67(24), 2082–2082. https://doi.org/10.2146/news100082
  3. Falutz, J., Mamputu, J. C., Potvin, D., Moyle, G., Soulban, G., Loughrey, H., Marsolais, C., Turner, R., & Grinspoon, S. (2010). Effects of tesamorelin (TH9507), a growth hormone-releasing factor analog, in human immunodeficiency virus-infected patients with excess abdominal fat: A pooled analysis of two multicenter, double-blind placebo-controlled phase 3 trials with safety extension data. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 95(9), 4291–4304. https://doi.org/10.1210/jc.2010-0490
  4. Falutz, J., Allas, S., Mamputu, J. C., Potvin, D., Kotler, D., Somero, M., Berger, D., Brown, S., Richmond, G., Fessel, J., Turner, R., & Grinspoon, S. (2008). Long-term safety and effects of tesamorelin, a growth hormone-releasing factor analogue, in HIV patients with abdominal fat accumulation. AIDS, 22(14), 1719–1728. https://doi.org/10.1097/QAD.0b013e32830a5058
  5. Stanley, T. L., Fourman, L. T., Feldpausch, M. N., Purdy, J., Zheng, I., Pan, C. S., Agyapong, G., Torriani, M., Chung, R. T., & Grinspoon, S. K. (2019). Effect of tesamorelin on nonalcoholic fatty liver disease in HIV-positive individuals: A randomized, double-blind, multicenter study. The Lancet HIV, 6(12), e821–e830. https://doi.org/10.1016/S2352-3018(19)30338-8
  6. Fourman, L. T., Billingsley, J. M., Agyapong, G., Ho Sui, S. J., Feldpausch, M. N., Purdy, J., Zheng, I., Pan, C. S., Corey, K. E., Torriani, M., Kleiner, D. E., Hadigan, C. M., Stanley, T. L., Chung, R. T., & Grinspoon, S. K. (2020). Effects of tesamorelin on hepatic transcriptomic signatures in HIV-associated NAFLD. JCI Insight, 5(16), e140134. https://doi.org/10.1172/jci.insight.140134
  7. Stanley, T. L., Feldpausch, M. N., Oh, J., Branch, K. L., Lee, H., Torriani, M., & Grinspoon, S. K. (2014). Effect of tesamorelin on visceral fat and liver fat in HIV-infected patients with abdominal fat accumulation: A randomized clinical trial. JAMA, 312(4), 380–389. https://doi.org/10.1001/jama.2014.8334
  8. Mangili, A., Falutz, J., Mamputu, J. C., Stepanians, M., & Hayward, B. (2015). Predictors of treatment response to tesamorelin, a growth hormone-releasing factor analog, in HIV-infected patients with excess abdominal fat. PLoS ONE, 10(10), e0140358. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0140358
  9. Adrian, S., Scherzinger, A., Sanyal, A., et al. (2019). Growth hormone-releasing hormone analogue tesamorelin reduces fat and increases muscle area in adults with HIV. The Journal of Frailty & Aging, 8(3), 154–159. https://doi.org/10.14283/jfa.2018.45
  10. Makimura, H., Murphy, C. A., Feldpausch, M. N., & Grinspoon, S. K. (2014). Effects of tesamorelin on phosphocreatine recovery in obese subjects with reduced GH. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 99(1), 338–343. https://doi.org/10.1210/jc.2013-3436
  11. Baker, L. D., Barsness, S. M., Borson, S., et al. (2012). Effects of growth hormone-releasing hormone on cognitive function in adults with mild cognitive impairment and healthy older adults: Results of a controlled study. Archives of Neurology, 69(11), 1420–1429. https://doi.org/10.1001/archneurol.2012.1970
  12. Friedman, S. D., Baker, L. D., Borson, S., et al. (2013). Effects of growth hormone-releasing hormone on brain γ-aminobutyric acid levels in mild cognitive impairment and healthy aging. JAMA Neurology, 70(7), 883–890. https://doi.org/10.1001/jamaneurol.2013.1425
  13. Stanley, T. L., Fourman, L. T., Wong, L. P., et al. (2021). Growth hormone-releasing hormone reduces circulating markers of immune activation in parallel with effects on hepatic immune pathways in HIV and NAFLD. Clinical Infectious Diseases, 73(4), 621–630. https://doi.org/10.1093/cid/ciab019
  14. Badran, A. S., Helal, A., Shata, K. S., & Ayesh, H. (2026). Body composition, hepatic fat, metabolic, and safety outcomes of tesamorelin, a GHRH analogue, in HIV-associated lipodystrophy: A meta-analysis of randomized controlled trials. Obesity Research & Clinical Practice, 20(1), 2–12. https://doi.org/10.1016/j.orcp.2026.01.002
BioEvidenceHub
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.